Η επικονδυλίτιδα είναι η πιο συχνή αιτία για πόνο στον αγκώνα. Επαγγελματικές δραστηριότητες και άθληση (τέννις και όχι μόνο) είναι τα κυριότερα αίτια. Ο αγκώνας πονά στη άσκηση, αλλά συχνά πονά και τη νύκτα. Η θεραπεία συνήθως είναι απλή, με φάρμακα, ενέσεις κορτιζόνης ή PRP. Αν ο πόνος επιμένει, το χειρουργείο δίνει σχεδόν πάντα λύση στον ασθενή.

Επικονδυλίτιδα

Επικονδυλίτιδα

ΕΞΩ ΕΠΙΚΟΝΔΥΛΙΤΙΔΑ – ΑΓΚΩΝΑΣ ΤΩΝ ΤΕΝΝΙΣΤΩΝ

(LATERAL EPICONDYLITIS – TENNIS ELBOW)

Με τον όρο επικονδυλίτιδα εννοούμε έναν ερεθισμό των κονδύλων στη περιοχή του αγκώνα. διακρίνεται σε έξω, έσω (Golfer Elbow) και οπίσθια επικονδυλίτιδα. Η έξω επικονδυλίτιδα, ή αγκώνας των τεννιστών όπως έχει καθιερωθεί η πάθηση διεθνώς είναι ίσως η περισσότερο συνηθισμένη παθολογία στη περιοχή του αγκώνα. Εμφανίζεται με πόνο στην έξω πλευρά του αγκώνα και εμφανίζεται σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν έντονα τα χέρια τους στην εργασία ή κατά τη διάρκεια των αθλητικών δραστηριοτήτων. Η μεγάλη συχνότητα εμφάνισης της νόσου στους ασχολούμενους με αυτό το άθλημα του τέννις έδωσε το όνομα του αθλήματος σ΄ αυτήν. Στην πραγματικότητα όμως η εμφάνιση της παθολογίας είναι δυνατόν να υπάρξει σε όλες τις κατηγορίες και ηλικίες του πληθυσμού. Η δραστηριότητα που κρίνεται υπεύθυνη για την νόσο είναι οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις κάμψεως και στροφής του αντιβραχίου σε πρηνισμό και υπτιασμό με τον καρπό σε έκταση. Η αιτία που προκαλεί τον πόνο, είναι ο τραυματισμός της εκφύσεως ενός ή περισσοτέρων μυών που εκτείνουν τον καρπό (βραχύς κερκιδικός εκτείνων τον καρπό, κοινός εκτείνων τους δακτύλους) από το έξω κόνδυλο του βραχιονίου οστού. Είναι αποτέλεσμα, συνήθως, χρόνιας υπερχρησιμοποίηση των μυών αυτών, ξαφνικής και έντονης σύσπασής τους, η άμεσης πλήξης στον έξω βραχιόνιο κόνδυλο.

Είναι όμως γεγονός ότι η επικονδυλίτιδα δεν είναι η μόνη παθολογία της περιοχής  που προκαλεί πόνο. Αντίθετα, η επικονδυλίτιδα που επιμένει παρά τη συντηρητική θεραπεία, δεν είναι συνήθως …επικονδυλίτιδα. Είναι δυνατόν να είναι πίεση του κερκιδικού νεύρου στον κερκιδικό σωλήνα (radial tunnel syndrome), ή παθολογία γενικότερη όπως είναι η υμενίτιδα και η αρθρίτιδα του αγκώνα. Eάν συνυπάρχουν κινητικές διαταραχές που είναι η αδυναμία εκτάσεως των δακτύλων, τότε πρόκειται για το σύνδρομο πιέσεως του οπισθίου μεσόστεου νεύρου, που είναι κλάδος του κερκιδικού νεύρου. Ο διαχωρισμός των δύο αυτών συνδρόμων δεν είναι πάντα εφικτός καθώς οφείλονται σε πίεση του κερκιδικού νεύρου σε κοινά συνήθως σημεία που είναι η ινώδης μπάντα μπροστά από την κεφαλή της κερκίδος, ο θύσανος των αγγείων της παλίνδρομου κερκιδικής αρτηρίας, η τενοντώδης μοίρα του βραχέως κερκιδικού εκτείνοντος τον καρπό και η αψίδα του Froche, γνωστά ανατομικά μόρια της περιοχής.

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Το κύριο σύμπτωμα στη έξω επικονδυλίτιδα αγκώνα είναι ο πόνος στον αγκώνα πάνω από τον έξω κόνδυλο, που επιδεινώνεται με τις στροφικές κινήσεις του αντιβραχίου. Στα προχωρημένα στάδια, ο πόνος είναι συνεχής, ακόμα και κατά τη διάρκεια της νύκτας, ενώ εμφανίζεται και δυσκαμψία του αγκώνα.  Οι κλινικές  δοκιμασίες που θέτουν τη διάγνωση είναι η αναπαραγωγή του πόνου στη υπό αντίσταση έκταση του καρπού, στην υπό αντίσταση υπτιασμό και έκταση του αντιβραχίου και στην υπό αντίσταση έκταση του μέσου δακτύλου.

Η πίεση του κερκιδικού νεύρου συνυπάρχει σε ποσοστό 30-40% με την επικονδυλίτιδα και  τεκμηριώνεται με την αναπαραγωγή του πόνου στη πίεση της μάζας των εκτεινόντων στη ραχιαία πλευρά του αντιβραχίου, ενώ σε ένα ποσοστό των αρρώστων υπάρχει νυκτερινή επιδείνωση. Η αδυναμία ή η παράλυση των εκτεινόντων οδηγεί στη διάγνωση του συνδρόμου πιέσεως του  οπισθίου μεσοστέου νεύρου. Στην περίπτωση αυτή το ηλεκτρομυογράφημα είναι πιθανόν να επιβεβαιώσει τη διάγνωση, καθώς και η μαγνητική τομογραφία όπου θα διαπιστωθεί η απονεύρωση των μυών.

Εάν ο πόνος είναι διάχυτος και όχι μόνο στην έξω πλευρά της άρθρωσης είναι πολύ πιθανή η ύπαρξη ενδοαρθρικής παθολογίας. Σε κάθε περίπτωση θα απαιτηθεί περαιτέρω εργαστηριακός έλεγχος, με αιματολογικές ρευματολογικές εξετάσεις, Μαγνητική Τομογραφία, κ.λ.π. Ο απλός ακτινολογικός έλεγχος πρέπει πάντα να εκτελείται για τη αναζήτηση πιθανής οστικής αιτιολογίας της πόνου. Πρέπει, επίσης, πάντα να εξετάζεται και η αυχενική μοίρα του ασθενούς και ο ώμος του καθώς είναι δυνατόν να αντανακλάται ο πόνος από παθολογίες στις περιοχές αυτές. Άλλα αίτια παρόμοιας συμπτωματολογίας είναι το Σύνδρομο Θωρακικής Εξόδου και τα διάφορα σύνδρομα πιέσεως περιφερικών νεύρων, όπως είναι, το Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα. Παρόμoια κλινική εικόνα έχει και το σύνδρομο της υμενικής πτυχής (Plica) του αγκώνα, όπως και το σύνδρομο οπίσθιας πρόσκρουσης.  Πολύ σημαντικό είναι να γνωρίζουμε ότι και ένα καρδιαγγειακό νόσημα είναι δυνατόν να έχει σαν προεξέχον σύμπτωμα πόνο στη έξω πλευρά του αγκώνα, μιμούμενο την επικονδυλίτιδα, καθώς και μια μεταστατική οστική εντόπιση στον αγκώνα από νεοπλασία σε άλλο σημείο του οργανισμού.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η έξω επικονδυλίτιδα συχνά υποχωρεί μόνη της, αλλά σε χρονικό διάστημα που μπορεί να είναι μεγαλύτερο και από 18 μήνες σε ποσοστό που φθάνει και το 90%. Ο ρόλος του Ορθοπαιδικού είναι να μειώσει το χρονικό αυτό διάστημα της νοσηρότητας του πάσχοντος. Η θεραπεία της επικονδυλίτιδος είναι κατ’ αρχήν συντηρητική. Ο περιορισμός των δραστηριοτήτων και η χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων υποβοηθεί τη μείωση της φλεγμονής στην περιοχή. Πρόγραμμα φυσικής αποκατάστασης ακολουθείται με ασκήσεις διατάσεως των μυών του αντιβραχίου και ειδική φυσιοθεραπευτική αγωγή. Η χρήση ειδικού νάρθηκα που καθηλώνει την έκφυση των εκτεινόντων του καρπού και των δακτύλων ανακουφίζει, επίσης, από τα συμπτώματα. Επί εμμονής των ενοχλημάτων, η τοπική έκχυση κορτιζόνης κρίνεται χρήσιμη. Αν και πολλοί άνθρωποι θεωρούν την έκχυση της κορτιζόνης επιβλαβή, αυτό είναι λάθος. Η κορτιζόνη είναι ισχυρό αντιφλεγμονώδες φάρμακο, η τοπική έκχυση της μια ή περισσότερες φορές δεν δημιουργεί προβλήματα στον οργανισμό και παραμένει η παραδοσιακή (traditional) θεραπεία.  Τα τελευταία χρόνια η έκχυση αυτόλογων ενεργοποιημένων αιμοπεταλίων (PRP) έχουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα και αποτελεί μια σύγχρονη θεραπεία. Η ακινητοποίηση του αγκώνα με τον καρπό σε έκταση συμπληρώνει τη συντηρητική θεραπεία. Γενικά η συντηρητική θεραπεία της επικονδυλίτιδας έχει πολύ καλά αποτελέσματα, αλλά είναι δυνατόν να ταλαιπωρήσει τον ασθενή για χρονικό διάστημα ακόμα και ενός έτους. Προληπτικά, στους αθλητές του τέννις, η βελτίωση της τεχνικής και η επιλογή καταλληλότερης ρακέτας βοηθούν στη μείωση της εμφάνισης της παθολογίας.

Αποτυχία της συντηρητικής αγωγής για χρονικό διάστημα πλέον των 6 μηνών, είναι δυνατόν να υποχρεώσει τον ασθενή σε αλλαγή των δραστηριοτήτων, ή ακόμη και της εργασίας του. Σε αυτή την περίπτωση έχει θέση η χειρουργική θεραπεία.  Οι επεμβάσεις που γίνονται συνήθως είναι η αφαίρεση του έξω κονδύλου (επικονδυλεκτομή), η απελευθέρωση της εκφύσεως των εκτεινόντων, η διάνοιξη της περιτονίας των εκτεινόντων, ή ο συνδυασμός όλων των ανωτέρω. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί και αρθροσκοπικές τεχνικές του αγκώνα για τη θεραπεία της επιμένουσας έξω επικονδυλίτιδας με πολύ καλά αποτελέσματα, απαιτούν όμως ιδιαίτερη αρθροσκοπική εμπειρία από τον χειρουργό. Η διαδερμική απελευθέρωση της εκφύσεως των εκτεινόντων έχει επίσης προταθεί, χωρίς όμως την ευρεία αποδοχή της.

Η χειρουργική διάνοιξη έχει θέση και στο σύνδρομο πιέσεως του κερκιδικού νεύρου, που αντιστέκεται στη συντηρητική αγωγή. Αντίθετα, όταν έχουμε αδυναμία ή παράλυση των εκτεινόντων τους δακτύλους (σύνδρομο πιέσεως οπισθίου μεσοστέου νεύρου), η χειρουργική θεραπεία για την αποσυμπίεση του κερκιδικού νεύρου, κρίνεται επιβεβλημένη και επείγουσα. Η διερεύνηση – αποσυμπίεση του κερκιδικού νεύρου είναι προτιμότερο να εκτελείται από ειδικευμένους στη χειρουργική του Άνω Άκρου χειρουργούς, για την αποφυγή τραυματισμού του νεύρου και τη δημιουργία συμφύσεων στη περιοχή (καθηλωτική νευρίτιδα).

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ν ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ασκήσεις διάτασης και ενδυνάμωσης των εκτεινόντων για την θεραπεία της επικονδυλίτιδας

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest