Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΚΑΡΠΙΑΙΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

(CARPAL TUNNEL SYNDROME)

Ένα από τα πλέον συχνά προβλήματα των χεριών, ιδιαίτερα στις γυναίκες, είναι το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα. Προσβάλλει κυρίως γυναίκες μέσης ηλικίας κατά τη διάρκεια της έναρξης εμμηνόπαυσης.
Η εγκυμοσύνη και ο θηλασμός είναι επίσης παράγοντες που χρονικά σχετίζονται με την έναρξη της νόσου. Η πρώτη περιγραφή του συνδρόμου ανάγεται στον James Pajet το 1863.
Από τότε, η παθογένεια, η συμπτωματολογία και η θεραπεία του συνδρόμου, έχει απασχολήσει έντονα τους χειρουργούς, έτσι ώστε σήμερα να γνωρίζουμε πλήρως τα χαρακτηριστικά της νόσου.

 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ

Το « Σύνδρομο του Καρπιαίου Σωλήνα» είναι η παθολογία εκείνη κατά την οποία πιέζεται το Μέσο Νεύρο στη περιοχή του καρπού. Το Μέσο Νεύρο σχηματίζεται στην Αυχενική Μοίρα της Σπονδυλικής Στήλης, κυρίως από την 6η αυχενική ρίζα, αποτελώντας τμήμα της κατάληξης του βραχιονίου πλέγματος.

Πορεύεται κατά μήκος της έσω επιφανείας του βραχίονος, κατά μήκος της παλαμιαίας επιφανείας του αντιβραχίου και καταλήγει στα δάκτυλα, αφού διέλθει δια του καρπιαίου σωλήνα.Ο καρπιαίος σωλήνας είναι οστεο-ινώδης σωλήνας που το έδαφος του αποτελούν τα οστά του καρπού και η κορυφή του ο εγκάρσιος σύνδεσμος του καρπού.

Το περιεχόμενο του εκτός από το μέσο νεύρο, είναι οι 9 καμπτήρες τένοντες που εκτελούν τις κινήσεις των δακτύλων και του αντίχειρα.Ο σωλήνας είναι ανένδοτος και οποιαδήποτε αύξηση του όγκου των περιοχομένων ιστών (κυρίως του ελύτρου των καμπτήρων τενόντων), οδηγεί αναπόφευκτα σε πίεση του μέσου νεύρου που είναι και το πιο ευπαθές.

Τα αίτια που μπορούν να οδηγήσουν σε πίεση του μέσου νεύρου στον καρπιαίο σωλήνα είναι πολλά.Τα πλέον συνήθη είναι:

– επαναλαμβανόμενη έντονη χρησιμοποίηση των χεριών

– επαναλαμβανόμενες κινήσεις κάμψεως του καρπού

– κατάγματα-εξαρθήματα του κάτω πέρατος της κερκίδος και των οστών του καρπού

– συστηματικές φλεγμονώδεις παθήσεις με συνηθέστερη μορφή την ρευματοειδή αρθρίτιδα

– ενδοκρινολογικές διαταραχές όπως είναι ο υπερθυρεοειδισμός ή οι ορμονικές διαταραχές μετά την εμμηνόπαυση και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού

– μεταβολικά νοσήματα, κυρίως ο σακχαρώδης διαβήτης

– ανατομικές ανωμαλίες

– τοπικοί όγκοι

 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Το  Σύνδρομο  του  Καρπιαίου  Σωλήνα, εκδηλούνται κυρίως με μούδιασμα στα δάκτυλα που νευρώνονται από το μέσο νεύρο, δηλαδή στον αντίχειρα, στο δείκτη, στο μέσο και στο μισό παράμεσο.

Τα δάκτυλα που εμπλέκονται περισσότερο είναι ο δείκτης και ο μέσος. Στην αρχή το μούδιασμα έρχεται και παρέρχεται, ενώ αργότερα γίνεται μόνιμο, εμφανίζεται κυρίως τις πρωινές ώρες και πολλές φορές ξυπνά την άρρωστη.Τα συμπτώματα αυτά για άγνωστο λόγο, υποχωρούν ή βελτιώνονται με την ανύψωση του μέλους και την άσκηση και επιδεινώνονται σε καταστάσεις όπου ο καρπός βρίσκεται σε κάμψη όπως στην οδήγηση ακόμα και στο διάβασμα της εφημερίδας.

Συχνά εμφανίζεται πόνος κεντρικώτερα του καρπού στη μεσότητα του αντιβραχίου και στον αγκώνα, ενώ μερικές φορές μπορεί να φτάσει μέχρι τον βραχίονα και τον ώμο. Υπαισθησίες ή παραισθήσεις μπορεί να υπάρχουν σ’ ολόκληρο το χέρι και η απώλεια της αισθήσεως οδηγεί στην καλούμενη “ατζαμοσύνη”, να πέφτουν δηλαδή τα αντικείμενα από το χέρι.

Μυική αδυναμία εμφανίζεται σε παραμελημένες καταστάσεις και εκδηλώνεται με ατροφία των μυών του θέναρος και αδυναμία χρησιμοποιήσεως του αντίχειρα .

Η διάγνωση επιτυγχάνεται με τη σωστή κλινική εξέταση, και επιβεβαιώνεται  με τον εργαστηριακό έλεγχο (ηλεκτρομυογράφημα).Θα πρέπει να σημειωθεί  ότι σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών, το ηλεκτρομυογράφημα δεν επιβεβαιώνει την κλινική εκτίμηση, η οποία θεωρείται και η πλέον σημαντική.

Σπανιώτερα απαιτούνται ειδικές εξετάσεις για τον καθορισμό της αιτιολογίας της νόσου.

Άλλες παθολογίες με παρόμοια κλινική εικόνα που συχνά συγχέονται από τον μη έμπειρο χειρουργό, είναι η πίεση του μέσου νεύρου κεντρικώτερα από το καρπό.

Το λεγόμενο Αυχενικό Σύνδρομο, η πίεση δηλαδή των νευρικών ριζών (Α6) από οστεόφυτα, ή κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου, είναι η συνηθέστερη αιτία αιμωδιών του Μέσου Νεύρου εκτός του Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνα. Το σύνδρομο Πρηνιστού, η πίεση δηλαδή του Μέσου Νεύρου στον αγκώνα είναι άλλη αιτία εμφάνισης παρόμοιων αιμωδιών. Η σωστή κλινικοεργαστηριακή εξέταση θα καθορίσει την ακριβή αιτία της συμπτωματολογίας και θα επιλέξει τη θεραπεία.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία του  Συνδρίμου  του  Καρπιαίου  Σωλήνα μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Ελαφρές μορφές αντιμετωπίζονται με νυχτερινούς νάρθηκες και αποφυγή κινήσεως κάμψεως του καρπού. Η ανάπαυση οδηγεί στη μείωση του ερεθισμού της περιοχής. Ταυτόχρονα, η χορήγηση με στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων ενισχύει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Η έκχυση κορτιζόνης στον καρπιαίο σωλήνα επίσης, έχει προταθεί σαν θεραπεία σε πιο σοβαρά σύνδρομα πιέσεως του καρπιαίου σωλήνα και χρησιμοποιείται σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Καθώς όμως ο κίνδυνος τραυματισμού του μέσου νεύρου είναι υψηλός, θα πρέπει να επιχηρείται μόνο από εξειδικευμένους ιατρούς.

Στους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στην συντηρητική αγωγή, καθώς και στους ασθενείς με έντονα σημεία πιέσεως, είναι απαραίτητη η χειρουργική διάνοιξη. Η εγχείρηση γίνεται με τοπική αναισθησία στην περιοχή του καρπού.Η τομή είναι επιμήκης 3cm περίπου και η αποσυμπίεση του μέσου νεύρου επιτυγχάνεται κατόπιν διατομής του εγκαρσίου συνδέσμου.

Η επέμβαση κρίνεται απόλυτα ασφαλής, συνήθως δεν παρουσιάζει επιπλοκές, και η πίεση δεν υποτροπιάζει. Τα περιστατικά υποτροπής που αναφέρονται οφείλονται είτε σε ατελή διάνοιξη, είτε σε πίεση του Μέσου Νεύρου σε περιοχή διαφορετική από το Καρπιαίο Σωλήνα.

Μετεγχειρητικά εφαρμόζεται επίδεση για (3) τρεις εβδομάδες όπου και επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του χεριού. Η πλήρης δραστηριότητα του χεριού επανέρχεται σε χρονικό διάστημα περίπου 4-6 εβδομάδων.  Βαριές χειρωνακτικές εργασίες και η ελεύθερη χρήση του χεριού επιτρέπεται μετά τον 3ο μήνα.

Τα τελευταία χρόνια εφαρμόζεταιη και η ενδοσκοπική διάνοιξη  σε επιλεγμένους ασθενείς,  με  σύνδρομο  καρπιαίου  σωλήνα. Η επέμβαση γίνεται με τοπική ή περιοχική αναισθησία. Η τομή δέρματος είναι μήκους 1cm είτε κεντρικά στο αντιβράχιο, είτε στο κέντρο της παλάμης. Από αυτό το σημείο εισόδου εισάγεται η χειρουργική κάμερα και τα ειδικά εργαλεία διανοίξεως του εγκαρσίου συνδέσμου. Σε σύγκριση με την ανοικτή μέθοδο της διανοίξεως του εγκαρσίου συνδέσμου η διατήρηση της συνέχειας του δέρματος αλλά και των υποκείμενων ιστών (υποδόριο λίπος-περιτονία), θεωρητικά, οδηγεί στην γρηγορότερη αποκατάσταση και στον μικρότερο περιορισμό δραστηριοτήτων στον ασθενή. Πολλοί όμως συγγραφείς επιμένουν ότι δεν υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ της ανοικτής και της ενδοσκοπικής μεθόδου.

Αντίθετα παραμελημένες μορφές  Συνδρόμου  Καρπιαίου  Σωλήνα, με έντονη πίεση του μέσου νεύρου, με μυικές ατροφίες, με εκτεταμένη ελυτρίτιδα των καμπτήρων, όπως και σε περιπτώσεις διαταράξεως της ανατομικής σχέσης των ιστών της περιοχής (π.χ. κάταγμα καρπού), είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζονται με τη κλασική ανοικτή χειρουργική

 

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Η τομή του δέρματος κατά την ενδοσκοπική (αριστερά) και την ανοιχτή μέθοδο (δεξιά)

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Phalen Test

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest