Ο βλαισός μέγας δάκτυλος ή "κότσι" όπως αναφέρεται, είναι μια συνήθης παραμόρφωση του ποδιού, ειδικά στις γυναίκες. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα θα οδηγηθεί σε πλήρη αποδιοργάνωση του ποδιού και πόνο. Τα στενά παπούτσια δεν έχουν σχέση με τη παθολογία. Η θεραπεία είναι μόνο χειρουργική, γίνεται με τοπική νάρκωση, δεν πονά και αν γίνει σωστά δεν υποτροπιάζει.

Βλαισός Μέγας Δάκτυλος – «Κότσι»

ΒΛΑΙΣΟΣ ΜΕΓΑΣ ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΠΟΔΙΟΥ

(HALLUX VALGUS)

Η  πιο  συχνή  παραμόρφωση  του  ποδιού  είναι  ο  βλαισός  μέγας  δάκτυλος, ο  οποίος  περιγράφεται  ως  «κότσι»  του  ποδιού  λόγω  της  ιδιαίτερης  εικόνας  που  παρουσιάζει. Το  μεγάλο  δάκτυλο  κλίνει  προς  τα  μικρά δάκτυλα  με  δημιουργία  χαρακτηριστικής  προεξοχής  στη  βάση  του. Τα αίτια του βλαισού μεγάλου δακτύλου δεν είναι σαφώς προσδιορισμένα. Αν και ενοχοποιείται κληρονομική προδιάθεση, δεν έχει τούτο πλήρως αποδειχθεί. Η χρήση στενών υποδημάτων έχει συμμετοχή στη εμφάνιση της παθολογία, όπως και οι επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί στη περιοχή. Η συχνότητα εμφανίσεως είναι περίπου 1% στο γενικό πληθυσμό, ενώ η αναλογία άνδρες / γυναίκες είναι 1 / 4. Συνοδές παθολογίες είναι συνήθως η εμφάνιση τύλου («κάλου») στη περιοχή της βάσης του μεγάλου δακτύλου, καθώς και η παραμόρφωση του δεύτερου δακτύλου σε κάμψη που ονομάζεται σφυροδακτυλία.

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος, κυρίως με τη χρήση στενών υποδημάτων. Υπάρχει οίδημα στη βάση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού, διόγκωση και συχνά ερυθρότητα. Σταδιακά επηρεάζεται ολόκληρο το πόδι και πονά στο πέλμα ή και στα υπόλοιπα δάκτυλα και οδηγεί σε λειτουργική ανεπάρκεια περιορίζοντας τη χρήση των υποδημάτων. Όμως και η παραμόρφωση αυτή καθ΄ εαυτή δεν είναι αισθητικά αποδεκτή, κυρίως από τις γυναίκες.  Σε ανατομικό επίπεδο είναι γνωστό ότι στο Βλαισό Μέγα Δάκτυλο, εμφανίζεται μια αυξημένη γωνία μεταξύ του 1ου και 2ου μεταταρσίου, καθώς και μια δυσλειτουργία των μυών του ποδιού.
Απεικονιστικά είναι απαραίτητος ο απλός ακτινολογικός έλεγχος για την διερεύνηση πιθανής άλλης παθολογίας και για τη αποτύπωση της γωνίας μεταξύ του 1ου και 2ου μεταταρσίου που θα καθορίσει την επιλογή της μεθόδου θεραπείας.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η  θεραπεία  του  Βλαισού  Μεγάλου Δακτύλου  είναι  μόνο  χειρουργική. Eίναι  όμως  δυνατόν  σε  ελαφρές  μορφές  ή  σε  περιπτώσεις  που  δεν  το  επιτρέπει  η  κατάσταση  του  ασθενούς  να  επιχειρηθεί  η  συντηρητική  θεραπεία.  Αυτή  περιλαμβάνει  εφαρμογή  ειδικών  ναρθήκων,  φυσιοθεραπεία  και  χρήση  κατάλληλων  υποδημάτων. Η  κύρια  ένδειξη  για  χειρουργική  θεραπεία πρέπει  να  είναι  ο  πόνος.  Όμως  και  το  αισθητικό  πρόβλημα  δεν  δύναται  να  παραμερισθεί. Ο χρόνος που θα επιλεγεί για τη χειρουργική διόρθωση είναι σημαντικός. Οι μικρότερες παραμορφώσεις διορθώνονται ευκολότερα και έχουν καλύτερο αποτέλεσμα. Αντίθετα βαριές παραμορφώσεις με επηρεασμό και των γειτονικών δακτύλων είναι πιο απαιτητικές στη διόρθωσή τους και έχουν μεγαλύτερο χρόνο αποθεραπείας.

Έχουν  περιγραφεί  πάρα  πολλές  επεμβάσεις  για  τη  διόρθωση  της  παραμόρφωσης  αυτής,  γεγονός  που  καθορίζει  την  ιδιαιτερότητα  της  παθολογίας.  Το  μέγεθος  της  παραμόρφωσης,  η  ηλικία  του  ασθενούς,  η  δραστηριότητά  του  είναι  στοιχεία  που  θα  καθορίσουν  την  επιλογή  της  μεθόδου. Η  γενική  αρχή  είναι  η εξής:  όλες  οι  επεμβάσεις  είναι  καλές,  εφ΄ όσον  η  επιλογή  της  μεθόδου  έχει  τη  σωστή  ένδειξη    και   έχει  γίνει  τεχνικά άρτια. Ο  στόχος  είναι  η  διόρθωση  της  γωνίας μεταξύ  του  1ου  και  2ου  μεταταρσίου,  και  η  αποκατάσταση  της  θέσης  του  μεγάλου  δακτύλου. Είναι  πλέον  διεθνώς αποδεκτό  ότι  για  παραμορφώσεις  μικρότερες  των  15˚ – 20˚  είναι  προτιμότερη  διόρθωση  στο  περιφερικό  άκρο  του  1ου  μεταταρσίου,  ενώ  σε  μεγαλύτερες  παραμορφώσεις  πρέπει  να  επιλέγεται  διόρθωση  της  βάσης  αυτού. Οι  τρόποι  οστεοτομιών   είναι  πολλοί,  όπως  Mitchel,  Cevron, Austin  κλπ., ενώ  από  μερικούς  χειρουργούς  επιχειρείται  διαδερμική  διόρθωση,  χωρίς  όμως  ουσιαστική  διαφορά  για  το  πρώιμο  και  το  τελικό  αποτέλεσμα.  Για  τον  ασθενή  δεν  πρέπει  αυτό  να  έχει  σημασία  εφ΄ όσον  πληρούνται  οι  βασικές  αρχές  της  διόρθωσης. Επεμβάσεις  που  στηρίζονται  σε  υπερδιόρθωση  της  παραμόρφωσης  ώστε  να  δημιουργείται  μια  πλασματική   εικόνα  διόρθωσης,  δεν  έχουν  καθολική  αποδοχή  και  καλό  είναι  να  αποφεύγονται. Οι επιπλοκές δεν είναι συχνές και συνήθως αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά.

Η  επέμβαση  σήμερα γίνεται  με τοπική  αναισθησία και δεν απαιτείται νοσηλεία (Day Clinic). Η φόρτιση  του  ποδιού επιτρέπεται άμεσα, με μερική προφύλαξη όμως, που επιτυγχάνεται με τη χρήση ειδικών υποδημάτων. Τις πρώτες μετεγχειρητικές μέρες ο πόνος ελέγχεται συνήθως πλήρως με τη χρήση κοινών παυσίπονων. Ο χρόνος αποθεραπείας είναι καταρχήν ένας μήνας, αλλά για να επανέλθει πλήρως το πόδι απαιτείται χρονικό διάστημα τριών μηνών. Στο χρονικό αυτό διάστημα οι αθλητικές  δραστηριότητες κρίνεται  φρόνιμο  να  αποφεύγονται.

Σε  περιπτώσεις  με  συνδυασμό  και  άλλων  παραμορφώσεων  στο  πόδι  όπως  είναι  η σφυροδακτυλία,  ή  πτώση  των  μεταταρσίων  κλπ,  πρέπει  να  διορθώνονται  και  αυτές  για  την  επίτευξη  του  βέλτιστου  λειτουργικού  και  αισθητικού  αποτελέσματος. Είναι όμως πιθανόν να σας προταθεί η διόρθωση των συνοδών παραμορφώσεων να γίνει σε δεύτερο χειρουργικό χρόνο, αν αυτό απαιτείται για τη καλύτερη αποκατάσταση του ποδιού.

Γενικά,  υπάρχει  μια  δυσπιστία  στον  απλό  ασθενή  για  θεραπεία  της  παθολογίας  αυτής. Τα  συνήθη  ερωτήματα  είναι:

Η  επέμβαση  πονάει  πολύ;  Λάθος.   Η  σωστή  επιλογή  της  μεθόδου  και  η  ατραυματική  τεχνική  με  τη  χρήση  μεγέθυνσης κατά  το  χειρουργείο  περιορίζει  το  χειρουργικό  τραύμα,  με  το   κατά  το  δυνατόν  περισσότερο  ανώδυνο  αποτέλεσμα.

Υποτροπιάζει;   Λάθος.  Για  να  υποτροπιάσει  μια  τέτοια  παθολογία  πρέπει  να  έχουν  συμβεί  τρία  πράγματα.  Πρώτον  να  επιλεγεί  λανθασμένη  μέθοδο,  δεύτερο  να  έχει  εφαρμοστεί  κακή  τεχνική και τρίτο να μην τηρήθηκε από τον ασθενή προσεκτικά το μετεγχειρητικό πρωτόκολλο.

Πρέπει  να  επιλέξω,  αποκλειστικά, μικρής  παρέμβασης  τεχνική;   Λάθος.  Η  επιλογή  της  μεθόδου  πρέπει  να  γίνει  με  επιστημονικά  κριτήρια  και  με  στόχο  το  καλύτερο  δυνατό  σε  βάθος  του  χρόνου  αποτέλεσμα.

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ν ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest