Το νεύρωμα Morton είναι μια επώδυνη παθολογία στο πόδι και οφείλεται σε χρόνια πίεση ενός κοινού δακτυλικού νεύρου του ποδιού. Συνήθως εμφανίζεται μεταξύ του 3ου και 4ου δακτύλου. Η διάγνωση είναι κλινική και επιβεβαιώνεται με τη μαγνητική τομογραφία. Η τοπική έκχυση κορτιζόνης βοηθά, όμως μόνο η χειρουργική αφαίρεση εγγυάται τη ριζική θεραπεία.

Νεύρωμα Morton

Νεύρωμα  Morton

ΝΕΥΡΩΜΑ  MORTON

(NEUROMA MORTON)

 

Η   Μεταταταρσιαλγία  είναι  μια  συνηθισμένη  παθολογία  του  ποδιού  με  έντονο  άλγος  στο πρόσθιπ  τμήμα  του  πέλματος του ποδιού. Οι  αιτίες  είναι  πολλές  όπως  η  πτώση  του  μεταταρσίου,  οι  διαταραχές  του  μήκους  των  μεταταρσίων,  οι  παραμορφώσεις  των  δακτύλων  και  άλλες.  Μια  άλλη  συχνή  αιτία  είναι  και  το  νεύρωμα  MORTON, που  συνήθως  παραμένει  αδιάγνωστο  για  πολλά  χρόνια.   Η  περιγραφή  της  παθολογίας  έχει  γίνει  από  τον  Thomas  Morton  to  1876.  Η  αιτιολογία  είναι  παγίδευση  και  ισχαιμία  του  κοινού  δακτυλικού  νεύρου  μεταξύ  των  κεφαλών  των  μεταταρσίων,  που  έχει  σαν  αποτέλεσμα  τη  διόγκωση  αυτού  από  τη  δημιουργία  αντιδραστικού  συνδετικού  ιστού,  ενδονευρικά  και  περινευρικά, και  επακόλουθο  τη  δυσανεξία  του  και  την  μη  ομαλή  λειτουργία  του.  Καθώς είναι αποτέλεσμα τραυματισμού, η σωστή του ονομασία είναι “νεύρωμα MORTON” και όχι “νευρίνωμα  MORTON”, όπως ονομάζεται από μερικούς χειρουργούς (το νευρίνωμα είναι ενδονευρικός όγκος). Το νεύρωμα MORTON εμφανίζεται  συχνότερα  μεταξύ  του  3ου  και  του  4ου  δακτύλου,  και  σπανιότερα  μεταξύ  του  2ου  και  3ου  δακτύλου.  Η  εμφάνιση  παθολογίας  και  στα  δύο  διαστήματα  είναι  υπαρκτή όπως  και  η  εμφάνιση  και  στα  δύο  πόδια.  Παρουσιάζεται  συχνότερα  στις  γυναίκες,  (η αναλογία  γυναικών / ανδρών  είναι  5 / 1).

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ  ΚΑΙ  ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Το  κύριο  σύμπτωμα  του νευρώματος MORTON είναι  ο  πόνος  στη  κεφαλή  των  μεταταρσίων,  αμέσως  κεντρικότερα  από  τα  δάκτυλα,  συνήθως  μεταξύ  του  3ου  και  του  4ου  δακτύλου.  Επιδεινώνεται  με  το  βάδισμα  και  με  τα  στενά  υποδήματα,  ενώ  βελτιώνεται  άμεσα  με  την  αποφόρτιση  του  ποδιού.  Είναι  χαρακτηριστικό  της  παθολογίας,  η  άμεση  σαφής  μείωση  του  πόνου  με  την  αφαίρεση  των  υποδημάτων  και  τη  κίνηση  των  δακτύλων.  Είναι  δυνατόν  ο  πόνος  να  επεκτείνεται  και  στη  κνήμη,  ενώ  σπανιότερα  παρουσιάζει  νυκτερινή  επιδείνωση.

Η  κλινική  εξέταση  του  νευρώματος  Morton αναδεικνύει:

  • Μεταταρσιαλγία.
  • Ευαισθησία  στην  πίεση  μεταξύ  των  κεφαλών  των  μεταταρσίων.
  • Αναπαραγωγή  πόνου  στη  σύσφιξη  του  ποδιού.
  • Υπαισθησία  μεταξύ  των  δακτύλων (σπάνια).

Η  διαφορική  διάγνωση  περιλαμβάνει  την  φλεγμονή  των  μεταρσο – φαλαγγικών  αρθρώσεων  ειδικής  ή  μη  ειδικής  αιτιολογίας,  παθολογία  των  επικουρικών  σησαμοειδών  οστών  της  περιοχής,  το  κάταγμα  κοπώσεως,  την  άσηπτη  νέκρωση  της  κεφαλής  του  μεταταρσίου  (Freiberg’s  disease),  και  άλλα.

Η  διάγνωση  του νευρώματος MORTON γίνεται  κυρίως  με  τη  κλινική  εξέταση.  Ο  εργαστηριακός  έλεγχος  περιλαμβάνει  τον  απλό  ακτινολογικό  έλεγχο,  που  θα  αναδείξει  οστικές  παθολογίες,  όπως  και  η  αξονική  τομογραφία  σε  εξειδικευμένες  περιπτώσεις. Η Μαγνητική Τομογραφία,  είναι  ιδιαίτερα  ευαίσθητη  εξέταση,  απαιτούνται  όμως  ειδικές  λήψεις  με  το  πόδι  σε  ραχιαία  έκταση  και  ενδοφλέβια  χορήγηση  σκιαγραφικού,  καθώς  είναι  δυνατόν  να  είναι  ψευδώς  αρνητική.  Ειδικός  αιματολογικός  έλεγχος  απαιτείται  στις  περιπτώσεις  υποψίας   συστηματικού  νοσήματος.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η  θεραπεία  του νευρώματος MORTON καταρχήν  μπορεί  να  είναι  συντηρητική.  Περιλαμβάνει  τη  χρήση  ειδικών  πελμάτων,  την  αλλαγή  των  χρησιμοποιούμενων  υποδημάτων,  την  έκχυση  κορτιζόνης  στη  περιοχή  και  τη  λήψη  αντιφλεγμονωδών  φαρμάκων.

Όταν  η  συντηρητική  αγωγή  αποτύχει  και  στις  έντονα  επώδυνες  ή  στις  παραμελημένες  περιπτώσεις,  η  χειρουργική  αντιμετώπιση  είναι  η  ενδεδειγμένη,  καίτοι  πολλοί  χειρουργοί  πιστεύουν  ότι  το  νεύρωμα   Morton  είναι  καθαρά  χειρουργική  νόσος  και  πρέπει  πάντα  να  εφαρμόζεται. Η  επέμβαση  γίνεται  με  τοπική  αναισθησία  και  δεν  απαιτείται   παραμονή  στο  νοσοκομείο.  Η  προσπέλαση  της  παθολογίας  είναι  δυνατόν  να  γίνει  είτε  με  ραχιαία  τομή,  είτε  με  πελματιαία,  όμως  η  ραχιαία  προσπέλαση  προσφέρει  άμεση,  σχεδόν  ανώδυνη,  φόρτιση  και   ταχύτερη  και  ασφαλέστερη  επούλωση  του  τραύματος.  Αντίθετα  η  παλαμιαία  προσπέλαση  πρέπει  να  προτιμάται  στις  περιπτώσεις  αναθεωρητικής  επέμβασης. Πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην επαρκή αφαίρεση, γιατί διαφορετικά υπάρχει πιθανότητα δημιουργίας νέου μετατραυματικού νευρώματος, με χειρότερη συμπτωματολογία από την αρχική.

Μετά  το  χειρουργείο  επιτρέπεται  η  άμεση  φόρτιση  του  ποδιού,  και  ουσιαστικά  η  μετεγχειρητική  αγωγή  αφορά  τη  θεραπεία  του  τραύματος. Η  ανακούφιση  από  τα  ενοχλήματα  είναι  άμεση  και  η  επάνοδος  στις  συνήθεις  δραστηριότητες  επιτυγχάνεται  συνήθως  σε  2 – 3  βδομάδες.  Ελεύθερη  χρήση  του  ποδιού,  συμπεριλαμβανομένων  και  των  αθλητικών  δραστηριοτήτων  επιτρέπονται   σε  ένα  περίπου  μήνα.  Στον  ασθενή  παραμένει  υπαισθησία  των  δακτύλων  στο  διάστημα  που  αφαιρέθηκε  το  νεύρωμα  Morton,  η  οποία  σπανίως  ενοχλεί  τον  ασθενή.

Συμπερασματικά,  το  νεύρωμα  Morton είναι  μια  συνήθης  επώδυνη  παθολογία  του  ποδιού, που  διαγιγνώσκεται  δύσκολα.  Η  χειρουργική  θεραπεία  προσφέρει  άμεση  και  μόνιμη  θεραπεία  της παθολογίας,  με  μικρή  επιβάρυνση  του  ασθενούς  και  σχεδόν  μηδενικό  ποσοστό  επιπλοκών.

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ν ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 

 

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest