Βλαισός Μέγας Δάκτυλος- «Κότσι»

Η  πιο  συχνή  παραμόρφωση  του  ποδιού  είναι  ο  βλαισός  μέγας  δάκτυλος, ο  οποίος  περιγράφεται  ως  «κότσι»  του  ποδιού  λόγω  της  ιδιαίτερης  εικόνας  που  παρουσιάζει. Το  μεγάλο  δάκτυλο  κλίνει  προς  τα  μικρά δάκτυλα  με  δημιουργία  χαρακτηριστικής  προεξοχής  στη  βάση  του. Τα αίτια του βλαισού μεγάλου δακτύλου δεν είναι σαφώς προσδιορισμένα. Αν και ενοχοποιείται κληρονομική προδιάθεση, δεν έχει τούτο πλήρως αποδειχθεί. Η χρήση στενών υποδημάτων έχει συμμετοχή στη εμφάνιση της παθολογία, όπως και οι επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί στη περιοχή. Η συχνότητα εμφανίσεως είναι περίπου 1% στο γενικό πληθυσμό, ενώ η αναλογία άνδρες / γυναίκες είναι 1 / 4. Συνοδές παθολογίες είναι συνήθως η εμφάνιση τύλου («κάλου») στη περιοχή της βάσης του μεγάλου δακτύλου, καθώς και η παραμόρφωση του δεύτερου δακτύλου σε κάμψη που ονομάζεται σφυροδακτυλία.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος, κυρίως με τη χρήση στενών υποδημάτων. Υπάρχει οίδημα στη βάση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού, διόγκωση και συχνά ερυθρότητα. Σταδιακά επηρεάζεται ολόκληρο το πόδι και πονά στο πέλμα ή και στα υπόλοιπα δάκτυλα και οδηγεί σε λειτουργική ανεπάρκεια περιορίζοντας τη χρήση των υποδημάτων. Όμως και η παραμόρφωση αυτή καθ΄ εαυτή δεν είναι αισθητικά αποδεκτή, κυρίως από τις γυναίκες.  Σε ανατομικό επίπεδο είναι γνωστό ότι στο Βλαισό Μέγα Δάκτυλο, εμφανίζεται μια αυξημένη γωνία μεταξύ του 1ου και 2ου μεταταρσίου, καθώς και μια δυσλειτουργία των μυών του ποδιού.
Απεικονιστικά είναι απαραίτητος ο απλός ακτινολογικός έλεγχος για την διερεύνηση πιθανής άλλης παθολογίας και για τη αποτύπωση της γωνίας μεταξύ του 1ου και 2ου μεταταρσίου που θα καθορίσει την επιλογή της μεθόδου θεραπείας.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η  θεραπεία  του  Βλαισού  Μεγάλου Δακτύλου  είναι  μόνο  χειρουργική. Eίναι  όμως  δυνατόν  σε  ελαφρές  μορφές  ή  σε  περιπτώσεις  που  δεν  το  επιτρέπει  η  κατάσταση  του  ασθενούς  να  επιχειρηθεί  η  συντηρητική  θεραπεία.  Αυτή  περιλαμβάνει  εφαρμογή  ειδικών  ναρθήκων,  φυσιοθεραπεία  και  χρήση  κατάλληλων  υποδημάτων.

Η  κύρια  ένδειξη  για  χειρουργική  θεραπεία πρέπει  να  είναι  ο  πόνος.  Όμως  και  το  αισθητικό  πρόβλημα  δεν  δύναται  να  παραμερισθεί.

Έχουν  περιγραφεί  πάρα  πολλές  επεμβάσεις  για  τη  διόρθωση  της  παραμόρφωσης  αυτής,  γεγονός  που  καθορίζει  την  ιδιαιτερότητα  της  παθολογίας.  Το  μέγεθος  της  παραμόρφωσης,  η  ηλικία  του  ασθενούς,  η  δραστηριότητά  του  είναι  στοιχεία  που  θα  καθορίσουν  την  επιλογή  της  μεθόδου. Η  γενική  αρχή  είναι  η εξής:  όλες  οι  επεμβάσεις  είναι  καλές,  εφ΄ όσον  η  επιλογή  της  μεθόδου  έχει  τη  σωστή  ένδειξη    και   έχει  γίνει  τεχνικά άρτια. Ο  στόχος  είναι  η  διόρθωση  της  γωνίας μεταξύ  του  1ου  και  2ου  μεταταρσίου,  και  η  αποκατάσταση  της  θέσης  του  μεγάλου  δακτύλου. Είναι  πλέον  διεθνώς αποδεκτό  ότι  για  παραμορφώσεις  μικρότερες  των  15˚ – 20˚  είναι  προτιμότερη  διόρθωση  στο  περιφερικό  άκρο  του  1ου  μεταταρσίου,  ενώ  σε  μεγαλύτερες  παραμορφώσεις  πρέπει  να  επιλέγεται  διόρθωση  της  βάσης  αυτού. Οι  τρόποι  οστεοτομιών   είναι  πολλοί,  όπως  Mitchel,  Cevron, Austin  κλπ., ενώ  από  μερικούς  χειρουργούς  επιχειρείται  διαδερμική  διόρθωση,  χωρίς  όμως  ουσιαστική  διαφορά  για  το  πρώιμο  και  το  τελικό  αποτέλεσμα.  Για  τον  ασθενή  δεν  πρέπει  αυτό  να  έχει  σημασία  εφ΄ όσον  πληρούνται  οι  βασικές  αρχές  της  διόρθωσης.

Επεμβάσεις  που  στηρίζονται  σε  υπερδιόρθωση  της  παραμόρφωσης  ώστε  να  δημιουργείται  μια  πλασματική   εικόνα  διόρθωσης,  δεν  έχουν  καθολική  αποδοχή  και  καλό  είναι  να  αποφεύγονται.

Η  επέμβαση  σήμερα  μπορεί  να  γίνει  με:

  • Τοπική  Αναισθησία
  • Ημερήσια  Νοσηλεία (DayClinic)
  • Άμεση  Φόρτιση  του  Ποδιού
  • Είναι  Ανώδυνη
  • Έχει  Γρήγορο  Χρόνο  Αποθεραπείας
  • Απουσία  Δύσμορφων  Μετατραυματικών  Ουλών
  • Δεν  απαιτείται  μεγάλης  διάρκειας  αποχή  από  την  εργασία
  • Σχεδόν  Μηδενικό  Ποσοστό  Υποτροπής

Μετεγχειρητικά  η  ελεύθερη  βάδιση  και  υπόδηση  επιτρέπεται  σε  ένα  μήνα  από  το  χειρουργείο,  ενώ  οι  αθλητικές  δραστηριότητες κρίνεται  φρόνιμο  να  αποφεύγονται  για  χρονικό  διάστημα  τριών  μηνών.

Σε  περιπτώσεις  με  συνδυασμό  και  άλλων  παραμορφώσεων  στο  πόδι  όπως  είναι  η σφυροδακτυλία,  ή  πτώση  των  μεταταρσίων  κλπ,  πρέπει  να  διορθώνονται  και  αυτές  για  την  επίτευξη  του  βέλτιστου  λειτουργικού  και  αισθητικού  αποτελέσματος. Είναι όμως πιθανόν να σας προταθεί η διόρθωση των συνοδών παραμορφώσεων να γίνει σε δεύτερο χειρουργικό χρόνο, αν αυτό απαιτείται για τη καλύτερη αποκατάσταση του ποδιού.

Γενικά,  υπάρχει  μια  δυσπιστία  στον  απλό  ασθενή  για  θεραπεία  της  παθολογίας  αυτής. Τα  συνήθη  ερωτήματα  είναι:

Η  επέμβαση  πονάει  πολύ;  Λάθος.   Η  σωστή  επιλογή  της  μεθόδου  και  η  ατραυματική  τεχνική  με  τη  χρήση  μεγέθυνσης κατά  το  χειρουργείο  περιορίζει  το  χειρουργικό  τραύμα,  με  το   κατά  το  δυνατόν  περισσότερο  ανώδυνο  αποτέλεσμα.

Υποτροπιάζει;   Λάθος.  Για  να  υποτροπιάσει  μια  τέτοια  παθολογία  πρέπει  να  έχουν  συμβεί  δύο  πράγματα.  Πρώτον  να  επιλεγεί  λανθασμένη  επιλογή  μεθόδου,  και  δεύτερο  να  έχει  εφαρμοστεί  κακή  τεχνική.

Πρέπει  να  επιλέξω   μικρής  παρέμβασης  τεχνική;   Λάθος.  Η  επιλογή  της  μεθόδου  πρέπει  να  γίνει  με  επιστημονικά  κριτήρια  και  με  στόχο  το  καλύτερο  δυνατό  σε  βάθος  του  χρόνου  αποτέλεσμα.

Βλαισός Μέγας Δάκτυλος- «Κότσι» Βλαισός Μέγας Δάκτυλος- «Κότσι»

Βλαισός μέγας δάκτυλος του ποδιού (κότσι) πρίν και μετά τη χειρουργική θεραπεία

Βλαισός Μέγας Δάκτυλος- «Κότσι»

Παραμελημένη περίπτωση βλαισού μεγάλου δακτύλου

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest