Παναγιώτης Ν. Γιαννακόπουλος, Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Άνω Άκρου

Facebook Twitter YouTube

  • Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
    Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
  • ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
    ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
  • ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
    ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
  • ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ -  ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ - ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
  • ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
    ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΑΝΩ ΑΚΡΩΝ

Κεντρική κατηγορία Άνω Άκρα

  Ο αντίχειρας είναι το πιο σημαντικό δάκτυλο του χεριού μας, καθώς, με τη δυνατότητα αντίθεσης που διαθέτει, προσφέρει στο χέρι τη συλληπτική ικανότητα. Αυτό διαχωρίζει τη λειτουργία του χεριού του ανθρώπου από τα άλλα θηλαστικά και έχει διαμορφώσει ουσιαστικό ρόλο στην εξέλιξη του. Η ιδιαίτερη αυτή κίνησή, που είναι πολυαξονική και ανεξάρτητη από την κίνηση των άλλων δακτύλων, τον καθιστούν ευαίσθητο στους τραυματισμούς. Οι τραυματισμοί αυτοί είναι δυνατόν να είναι είτε σύνθετοι και σοβαροί, όπως είναι ο ακρωτηριασμός, είτε μεμονωμένος τραυματισμός ενός ιστού (οστά, τένοντες, σύνδεσμοι, νεύρα, δέρμα, κ.λ.π.).

  Ο αντίχειρας συνδέεται με τα οστά του καρπού με το α΄ μετακάρπιο. Περιλαμβάνει δύο φάλαγγες, την πρώτη και την ονυχοφόρο. Η σταθερότητα της μετακαρποφαγγικής άρθρωσης επιτυγχάνεται με την ύπαρξη δύο πλάγιων συνδέσμων, του ωλενίου και του κερκιδικού, καθώς και του παλαμιαίου καθεκτικού συνδέσμου (volar plate). Ο ωλένιος πλάγιος σύνδεσμος είναι ίσως ο πιο σημαντικός και ευρίσκεται στη έσω πλευρά, προς τη μεριά δηλαδή των υπόλοιπων δακτύλων. Η ύπαρξη του προσφέρει σταθερότητα στον αντίχειρα, κυρίως στη πλάγια σύλληψη. Η ρήξη του είναι η πιο συχνή συνδεσμική βλάβη και χρήζει αντιμετωπίσεως, καθώς η μη θεραπεία της θα οδηγήσει σε αστάθεια και μείωση της λειτουργικότητας του χεριού.

Αιτιολογία - Συμπτώματα.

  Οι τραυματισμοί του ωλενίου πλαγίου συνδέσμου του αντίχειρα είναι συχνοί στους χιονοδρόμους (σκιέρ), και στους αθλητές χειροσφαίρισης (hand ball). Ο μηχανισμός κάκωσης είναι βίαια απαγωγή και κερκιδική απόκλιση του αντίχειρα, συνήθως κατόπιν πτώσεως ή άμεσης πλήξης. Συνήθως αποσπάται το περιφερικό τμήμα από τη βάση της πρώτης φάλαγγος, ενώ είναι πιθανή και η απόσπαση του συνδέσμου με οστικό τμήμα. Τα οστικά αυτά τεμάχια συνήθως είναι μικρά. Στις περιπτώσεις που είναι μεγαλύτερα από το 10% της αρθρικής επιφάνειας χρήζουν χειρουργικής αντιμετωπίσεως καθώς διαταράσσουν τη σχέση των αρθρικών επιφανειών.

  Η διάγνωση επιτυγχάνεται από το ιστορικό του τραυματισμού, τη κλινική εξέταση και τις εργαστηριακές εξετάσεις. Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει πόνο, εκχύμωση και ευαισθησία στη πίεση στη βάση της πρώτης φάλαγγος του αντίχειρα. Η χαλαρότητα της άρθρωσης συγκρίνεται με το υγιές χέρι και εάν υπερβαίνει τις 35 επιβεβαιώνει τη βλάβη. Ο ακτινολογικός έλεγχος θα αποκαλύψει μια πιθανή οστική συμμετοχή. Οι δυναμικές ακτινογραφίες, η υπό τάση δηλαδή σε κερκιδική απόκλιση απεικόνιση είναι καθοριστική για τη διάγνωση. Η μαγνητική τομογραφία είναι δυνατόν να αποκαλύψει τη συνδεσμική ρήξη, ειδικά στις περιπτώσεις που η διάγνωση είναι δυσδιάκριτη. 

Θεραπεία

  Η θεραπεία των μερικών ρήξεων και των μη παρεκτοπισμένων οστικών αποσπάσεων είναι συντηρητική. Ο αντίχειρας πρέπει να ακινητοποιηθεί για χρονικό διάστημα 4-6 εβδομάδων, και οι αθλητικές δραστηριότητες επιτρέπονται 3 μήνες μετά τον τραυματισμό.

Οι πλήρεις ρήξεις πρέπει να αντιμετωπίζονται χειρουργικά. Χειρουργική θεραπεία απαιτούν και οι οστικές αποσπαστικές βλάβες με μεγάλο παρεκτοπισμένο οστικό τεμάχιο. Κατά τη χειρουργική θεραπεία επιτυγχάνεται η καθήλωση του συνδέσμου στην ανατομική του θέση. Τα τελευταία χρόνια η χρήση ειδικών ενδοοστικών αγκυρών καθήλωσης αυξάνει τη σταθερότητα της επισκευής, μειώνοντας ταυτόχρονα τον χειρουργικό χρόνο. Τα αποσπαστικά κατάγματα απαιτούν ανατομική ανάταξη και συγκράτηση στη θέση τους με τη χρήση υλικών οστεοσυνθέσεως. Η επέμβαση συνήθως γίνεται με τοπική αναισθησία και δεν απαιτείται ενδονοσοκομειακή νοσηλεία. Μετεγχειρητικά απαιτείται ακινητοποίηση για 6 εβδομάδες. Ακολουθεί πρόγραμμα φυσικής αποκατάστασης για την αποφυγή της μετατραυματικής δυσκαμψίας, και η ελεύθερη χρήση του χεριού επιτρέπεται μετά την πάροδο 3 μηνών.

Η χρόνια αστάθεια του ωλενίου πλάγιου συνδέσμου του αντίχειρα είναι επακόλουθο ανελλιπούς θεραπείας της οξείας ρήξεως. Οδηγεί σε αδυναμία ισχυρής πλάγιας συλλήψεως και είναι παράγοντας εμφάνισης πρώιμης μετατραυματικής αρθρίτιδος. Η αποκατάσταση πρέπει να επιχειρείται πάντα προτού δημιουργηθεί η αρθρίτιδα και γίνεται με τη χρήση τενόντιου μοσχεύματος. Όταν εμφανισθεί η αρθρίτιδα η μόνη λύση είναι η αρθρόδεση της α΄ φάλαγγος του αντίχειρα.

 

Ανάλογη  συμπτωματολογία και θεραπεία απαιτεί και η ρήξη του κερκιδικού πλάγιου συνδέσμου του αντίχειρα, καίτοι είναι δέκα φορές πιο σπάνια σε σχέση με αυτή του ωλενίου πλάγιου συνδέσμου. 

 

Βλέπουμε την αστάθεια του αντίχειρα (αριστερά) και την τομή του δέρματος για την χειρουργική αποκατάσταση (δεξιά)

BetFair F.BetRoll UK Bookies
Top United Kingdom Bookmakers http://betroll.co.uk/