Παναγιώτης Ν. Γιαννακόπουλος, Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Άνω Άκρου

Facebook Twitter YouTube

  • Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
    Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
  • ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
    ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
  • ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
    ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
  • ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ -  ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ - ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
  • ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
    ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΑΝΩ ΑΚΡΩΝ

Κεντρική κατηγορία Άνω Άκρα

(ΣΤΕΝΩΤΙΚΗ  ΤΕΝΟΝΤΟΕΛΥΤΡΙΤΙΔΑ  1ου  ΡΑΧΙΑΙΟΥ  ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ)

Η  έκταση  του  αντίχειρα  του  αντίχειρα  επιτυγχάνεται  με  τρείς  μύες,  τον  μακρό  απαγωγό,   τον  βραχύ  εκτείνοντα  και  τον  μακρό  εκτείνοντα  τον  αντίχειρα.  Ο  μακρός  απαγωγός  εκτείνει  το  α΄ μετακάρπιο,  ο  βραχύς  εκτείνοντας  την  1η   φάλαγγα,  και  ο  μακρός  εκτείνοντας  την  τελική,  δηλαδή  την  ονυχοφόρο  φάλαγγα.  Οι  δύο  πρώτοι  ευρίσκονται  στο  1ο  ραχιαίο  διαμέρισμα  του  καρπού.    Τα  ραχιαία  διαμερίσματα  σχηματίζονται  από  τον  εγκάρσιο  ραχιαίο  σύνδεσμο  του  καρπού,  και  έχουν  σαν  ρόλο  την  ομαλή  λειτουργία  των  12  εκτεινόντων  του  καρπού  και  των  δακτύλων.  Το  1ο  ραχιαίο  διαμέρισμα  ευρίσκεται  στην  κερκιδική  πλευρά  του  καρπού,  πάνω  από  το   περιφερικό  άκρο  της  κερκίδας.  Σε  σχετικά  αρκετές  περιπτώσεις,  το  1ο  ραχιαίο  διαμέρισμα  χωρίζεται  σε  δύο  τμήματα,  ώστε  ο  κάθε  τένοντας  να  ευρίσκεται  σε  δικό  του  χώρο.  Η  φλεγμονή  των  τενόντων  και  των  ελύτρων  του  μακρού  απαγωγού  και  του  βραχέος  εκτείνοντος,  οδηγεί  στη  στενωτική  τενοντοελυτρίτιδα  του  1ου  ραχιαίου  διαμερίσματος,  γνωστή  ως  σύνδρομο  De  Quervain,  από  το  όνομα  του  Ελβετού  Χειρουργού  Fritz  De  Quervain,  που  την  περιέγραψε  πρώτος  το  1895.

Τα  αίτια  δημιουργίας  του  συνδρόμου  είναι  τα  ίδια  με  όλες  τις  τενοντίτιδες,  όπως:               

  • Xρόνιος  ερεθισμός  και   υπέρχρηση.
  • Επαναλαμβανόμενοι   τραυματισμοί.
  • Μεταβολικά  νοσήματα,  όπως  είναι  ο  σακχαρώδης  διαβήτης.
  • Ενδοκρινολογικά  νοσήματα,  όπως  είναι  οι  διαταραχές  της  λειτουργίας  του  θυρεοειδούς  αδένα.
  • Συστηματικά  νοσήματα,  όπως  είναι  η  ρευματοειδής  αρθρίτις.
  • Ενδοτενόντιες  ή  παρατενόντιες  παθολογίες,  όπως  είναι  ένα  γάγγλιο.
  • Συγγενής  στένωση  του  1ου   ραχιαίου  διαμερίσματος.
  • Εγκυμοσύνη  και  θηλασμός.
  • Εμμηνόπαυση.
  • Μικροβιακή  φλεγμονή.

Εμφανίζεται  8  με  10  φορές  συχνότερα,  σε  σχέση  με  τους  άνδρες,    στις  γυναίκες  ηλικίας  30  με  50  ετών.  Η  εμφάνιση  του  σε  γυναίκες  στη  διάρκεια  της  εγκυμοσύνης,  και  η  διατήρησή  του  κατά  την  διάρκεια  του  θηλασμού,  είναι  πολύ  συχνή.  Σχετική  προδιάθεση  για  την  εμφάνιση  της  νόσου  παρουσιάζουν  τα  άτομα  που  χρησιμοποιούν  το  χέρι  τους  σε  συνεχή  πλάγια  κίνηση  του  καρπού,  με  ταυτόχρονη  σύλληψη  του  αντίχειρα.  Αυτή  η  κίνηση  είναι  συχνή  σε  δακτυλογράφους,  χειρώνακτες  που  χρησιμοποιούν  σφυρί,  και  αθλητές.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ  ΚΑΙ  ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Το  κύριο  σύμπτωμα  είναι  ο  πόνος  στη  βάση  του  αντίχειρα.  Στην  αρχή  είναι  ήπιος,  και  προοδευτικά  γίνεται  εντονότερος,  με  αντανάκλαση  στον  αντίχειρα  και  κεντρικά  στο  αντιβράχιο.  Επιδεινώνεται  με  τη  χρήση  του  χεριού,  στις  δραστηριότητες  που  απαιτείται  ισχυρά  δύναμη  αδρής  και  πλάγιας  σύλληψης. Ακόμη  και  λεπτές  κινήσεις  με  συνδυασμό  πλάγιας  σύλληψης  και  στροφής  (ξεκλείδωμα  πόρτας),  προκαλούν  έντονο  πόνο.  Σε  προχωρημένα  στάδια,  ο  πόνος  γίνεται  μόνιμος,  ακόμη  και  την  νύκτα.  Λόγω  της  μεγάλης  ευαισθησίας,  αλλά  και  της  μηχανικής  εμπλοκής  των  τενόντων,  παρατηρείται  μείωση  του  εύρους  κίνησης  του  αντίχειρα,  κυρίως  στην  έκταση,  αλλά  και  στην  κάμψη.

Η  διάγνωση  επιτυγχάνεται  με  την  κλινική  εξέταση.  Υπάρχει  σαφής  ευαισθησία  στη  βάση  του  αντίχειρα,  στο  επίπεδο  που  τελειώνει  η  κερκίδα  και  που  αντιστοιχεί  στο  1ο  ραχιαίο  διαμέρισμα.  Συχνά  εμφανίζεται  οίδημα  στην  περιοχή.  Η  επιβεβαίωση  της  διάγνωσης  επιτυγχάνεται  με  μια  ειδική  δοκιμασία,  το     Finkelstein’s  test,  που  είναι  χαρακτηριστική  της  νόσου.  Ο  ασθενής  κάνει  γροθιά  με  το  χέρι  του,  με  τον  αντίχειρα  να  ακουμπά  το  μικρό  δάκτυλο  μέσα  στην  παλάμη  και  εκτελεί  πλάγια,  δηλαδή  ωλένια,  κίνηση  στον  καρπό  του.  Η  δοκιμασία  αυτή  είναι  ιδιαίτερα  επώδυνη  όταν  υπάρχει  σύνδρομο  De  Quervain.

Τα  συμπτώματα  πολλές  φορές  συγχέονται  με  αυτά  της  αρθρίτιδας  της  βασικής  αρθρώσεως  του  αντίχειρα,  και  ο  θεράπων  ιατρός  θα  πρέπει  να  τα  διαχωρίσει. 

Ο  απλός  ακτινολογικός  έλεγχος  είναι  πιθανόν  να  αναδείξει  μια  συνυπάρχουσα  βλάβη  στη  στιλοειδή  απόφυση  της  κερκίδας,  ενώ  σπάνια  απαιτούνται  περισσότερο  εξειδικευμένες  εξετάσεις,  όπως  είναι  η  αξονική  και  η  μαγνητική  τομογραφία.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Στα  αρχικά  στάδια  της  νόσου,  η  συντηρητική  θεραπεία  συνήθως  είναι  αποτελεσματική.  Συντηρητική  θεραπεία  πρέπει  να  ακολουθείται,  κατά  κανόνα,  και  στην  γυναίκες  κατά  την  διάρκεια  της  εγκυμοσύνης  και  του  θηλασμού,  καθώς  υπάρχει  μεγάλη  πιθανότητα  υποχώρησης  του  συνδρόμου,  αμέσως  μόλις  ολοκληρωθεί   η   διαδικασία  αυτή.

Η  εφαρμογή   νάρθηκα  ακινητοποίησης  του  αντίχειρα  κρίνεται  απαραίτητη  για  χρονικό  διάστημα  τουλάχιστον  2 – 3  εβδομάδων,  σε  συνδυασμό  με  αντιφλεγμονώδη  φάρμακα.  Η  τοπική  έκχυση  κορτιζόνης  μέσα  στο  1ο  ραχιαίο  διαμέρισμα  είναι  ιδιαίτερα  αποτελεσματική,  και  καλό  είναι  να  εφαρμόζεται  πριν  καταλήξουμε  στη  χειρουργική  θεραπεία.    

Στις  περιπτώσεις  που  η  συντηρητική  θεραπεία  δεν  αποδίδει,  που  έχουμε   συμπτώματα  για  μεγάλο  χρονικό  διάστημα,  και  που  υπάρχει  σημαντικού  βαθμού  μείωση  του  εύρους  κίνησης  του  αντίχειρα,  συνιστάται  η  χειρουργική  θεραπεία.  Η  επέμβαση  γίνεται  με  τοπική  αναισθησία.  Η  τομή  συνήθως  επιλέγεται  να  είναι  εγκάρσια,  καθώς  προσφέρει  ιδιαίτερα  καλό  κοσμητικό  αποτέλεσμα.  Ο  στόχος  της  επέμβασης  είναι  να  ανοιχτεί  το  1ο  ραχιαίο  διαμέρισμα  και  να  αναιρεθεί  η  δυσκολία  κίνησης  των  τενόντων,  ενώ  σχεδόν  πάντα  απαιτείται  καθαρισμός  αυτών  από  το  φλεγμένων  έλυτρο.  Θα  πρέπει  να  δοθεί  ιδιαίτερη  προσοχή  στη  προφύλαξη  του  επιπολής  κλάδου  του  κερκιδικού  νεύρου,  ενός  νευρικού  στελέχους  της  περιοχής,  καθώς  ο  τραυματισμός  είναι  δυνατόν  να  οδηγήσει  σε  σοβαρή   λειτουργική  ανεπάρκεια.  Η  αναζήτηση  και  διάνοιξη  και  του  δεύτερου  διαμερίσματος,  όταν  αυτό  υπάρχει,   είναι  χειρουργικό  βήμα  που  πρέπει  πάντα  να  ακολουθείται.

 

Μετεγχειρητικά,  η  απλή  χρήση  του  χεριού  επιτρέπεται  άμεσα,  ενώ  θα  πρέπει  να  αποφεύγεται  η  άρση  βάρους  και  οι  κινήσεις  έντονης  κάμψης  του  καρπού  για  χρονικό  διάστημα  2 – 3  εβδομάδων.  Σε  εξαιρετικά  παραμελημένες  περιπτώσεις,  είναι  πιθανόν  να  παραμείνουν  για  κάποιο  χρονικό  διάστημα  υπολειμματικά  ενοχλήματα,  τα  οποία  θα  υποχωρήσουν  σταδιακά  με  την  κατάλληλη  αντιμετώπιση.  Το  τελικό  αποτέλεσμα  συνήθως  είναι  άριστο,  και  η  υποτροπή  της  νόσου  πρακτικά  μηδενική.

 

Σχηματική παράσταση της παθολογίας και του σημείου του χεριού που πονά

BetFair F.BetRoll UK Bookies
Top United Kingdom Bookmakers http://betroll.co.uk/