Παναγιώτης Ν. Γιαννακόπουλος, Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Άνω Άκρου

Facebook Twitter YouTube

  • Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
    Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
  • ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
    ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
  • ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
    ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
  • ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ -  ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ - ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
  • ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
    ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΑΝΩ ΑΚΡΩΝ

Κεντρική κατηγορία Άνω Άκρα

Τα  κατάγματα  του  βραχιονίου  είναι  αρκετά  συχνά,  κυρίως  στα  μεγαλύτερης  ηλικίας  άτομα. 

Διακρίνονται  ανάλογα  με  τη  θέση  εντοπίσεώς  τους  στα  κατάγματα:

  • Κεντρικού  άκρου,  ή  κατάγματα  κεφαλής  βραχιονίου.
  • Διαφύσεως,  δηλαδή  της  μεσότητας.
  • Περιφερικού  άκρου. 

Κατάγματα  κεφαλής  βραχιονίου:  Αποτελούν  το  5%,  περίπου,  όλων  των  καταγμάτων  του  ανθρωπίνου  σώματος  στους  ενήλικες  και  λιγότερο  από  1%  στα  παιδιά.  Είναι  όμως  σε  ποσοστό  μεγαλύτερο  του  75%,  σε  άτομα  μεγαλύτερα  των  40  ετών.  Μετά  τα  50  οι  γυναίκες  έχουν  μεγαλύτερη  συχνότητα  εμφάνισης. 

Έχουν  περιγραφεί  πολλοί  τρόποι  ταξινόμησής  τους,  γεγονός  που  καθορίζει  τη  πολυπλοκότητά  τους  και  την  επιλογή  της  παραδεκτής  από  όλους  θεραπείας. Σε  γενικές  γραμμές  η  ταξινόμηση  καθορίζεται  από  την  ακριβή  θέση  του  κατάγματος,  την  συντριβή  του  (δύο,  τριών  ή  τεσσάρων  τεμαχίων),  τον  βαθμό  παρεκτόπισης,  και  τη  συμμετοχή  ή  μη  των  σημείων  που  καθηλώνονται  οι  στροφείς  μύες  του  ώμου  (μείζον  και  έλασσον  βραχιόνιο  όγκωμα).  Η  ιδιαιτερότητα  των  καταγμάτων  αυτών,  είναι  ότι  λόγω  της  φτωχής  αιμάτωσης  της  κεφαλής  είναι  πιθανόν  να  εμφανίσει  νέκρωση  ειδικά  στα  συντριπτικά  και  στα  κατάγματα – εξαρθρήματα.

Τα  περισσότερα  κατάγματα  της  κεφαλής  του  βραχιονίου  δεν  παρουσιάζουν  σημαντική  παρεκτόπιση,  και  δύνανται  να  αντιμετωπιστούν  συντηρητικά,  με  απλή  ανάρτηση  του  Άνω   Άκρου  για  περίπου  ένα  μήνα.  Μόνο  το  20%  παρουσιάζουν  χαρακτηριστικά  που  απαιτούν  χειρουργική  θεραπεία.  

Τα  κατάγματα  των  δύο  τεμαχίων  συνήθως  είναι  υποκεφαλικά,  δηλαδή  έχουν  εντόπιση  ακριβώς  κάτω  από  τη  κεφαλή  του  βραχιονίου.  Συνήθως  έχουν  μικρή  ή  καθόλου  παρεκτόπιση,  και  η  ανάταξή  τους  επιτυγχάνεται  σχετικά  εύκολα  με  χειρισμούς.  Στα  ασταθή  κατάγματα,  δηλαδή  αυτά  που  χάνουν  την  ανάταξή  τους  είναι  πιθανόν  να  απαιτηθεί  σταθεροποίηση  αυτών  με  απλές  βελόνες  ή  βίδες  που  συνήθως  τοποθετούνται  διαδερμικά,  χωρίς  τομή  δέρματος.  Σπανιότερα,  ειδικά  στις  περιπτώσεις  που  το  κάταγμα  συνδυάζεται  με  εξάρθρημα  της  κεφαλής  του  βραχιονίου,  απαιτείται  ανοικτή  ανάταξη.

Στα  συντριπτικά  κατάγματα  των  3  ή  4  τεμαχίων,  η  αντιμετώπιση  παρουσιάζει  αυξημένες  δυσκολίες,  λόγω  του  υψηλού  ποσοστού  εμφάνισης  νέκρωσης.  Τα  απαρεκτόπιστα,  αντιμετωπίζονται  επίσης  συντηρητικά  με  απλή  ακινητοποίηση.   Στα  μικρής  παρεκτόπισης  κατάγματα  πρέπει  να  επιχειρείται  κλειστή  ανάταξη,  με  ήπιους  χειρισμούς.  Τα  μη  ανατασσόμενα,  τα  μεγάλης  παρεκτόπισης  και  τα  κατάγματα – εξαρθρήματα  πρέπει  να  αντιμετωπίζονται  χειρουργικά.  Σε  νεαρά  άτομα  πρέπει  να  επιχειρείται  ανοικτή  ανάταξη  και  εσωτερική  οστεοσύνθεση.  Σήμερα  υπάρχουν  ειδικά  υλικά  που  επιτρέπουν   τη  σταθερή  οστεοσύνθεση  και  τη  πρώιμη  κινητοποίηση.  Η  διαδερμική  και  εδώ  οστεοσύνθεση,  όταν  είναι  εφικτή,  προσφέρει  το  λιγότερο  δυνατόν  τραύμα,  μειώνοντας  τι  πιθανότητα  νέκρωσης.  Η  οστεοσυρραφή,  η  σταθεροποίηση  δηλαδή  των  οστικών  τεμαχίων  με  ειδικά  τοποθετημένα  ράμματα  προτείνεται  ως  εναλλακτική  λύση.  Σε  όλες  όμως τις  μεθόδους,  ο  κίνδυνος    νέκρωσης  είναι  υπαρκτός,  και  ο  ασθενής  θα  πρέπει  να  είναι  ενημερωμένος  για  το  ενδεχόμενο  αυτό.  Σε  μεγαλύτερα  των  50  ετών  ηλικίας  άτομα,  είναι  προτιμότερο  να  αντιμετωπίζονται  με  αντικατάσταση  της  κεφαλής  του  βραχιονίου  με  πρόθεση,  την  λεγόμενη  ημιολική  αρθροπλαστική,  με  καλό  αποτέλεσμα.  Σε   περιπτώσεις  τέτοιων  καταγμάτων  με  συνοδό  ρήξη  των  στροφέων,  προτείνεται  η  ανάστροφη  ολική  αρθροπλαστική  του  ώμου,  όπου  μεταφέροντας  το  κέντρο  περιστροφής  του  ώμου,  καταργούμε  ουσιαστικά  την  λειτουργία  των  στροφέων  και  τη  αναθέτουμε  στο  δελτοειδή  μυ.            

 

Κατάγματα  διαφύσεως:  Η  αντιμετώπιση  των  καταγμάτων  του  βραχιονίου  είναι  κατ΄ αρχήν  συντηρητική,  καθώς  η  πιθανότητα  πωρώσεως  είναι  υψηλή.   Εφαρμόζεται  συνήθως  ειδικοί  τρόποι  ακινητοποίησης,  όπως  είναι   ο  κρεμάμενος  γύψος,  ή   ο  νάρθηκας  τύπου  U,  όπου  το  υλικό  ακινητοποίησης τοποθετείται  στην  έσω  επιφάνεια  του  βραχίονα  από  το  ύψος της  μασχάλης,  αγκαλιάζει  τον  αγκώνα  και  συνεχίζει  στην  εξωτερική  πλευρά  μέχρι  τον  ώμο.       Ιδιαίτερη   αποτελεσματικότητα παρουσιάζει η  εφαρμογή  ενός  ειδικού  λειτουργικού  κηδεμόνα,  που  ονομάζεται  Sarmiento.  Η  χρήση  του  επιτρέπει  την  κίνηση  του  αγκώνα  κυρίως,  αλλά  και  του  ώμου,  και  οι  συμπιεστικές  δυνάμεις  που  ασκούν  οι  μύες  στο  κάταγμα  κατά  τη  σύσπασή  τους,  προάγουν  τη  πώρωση.

Το  ποσοστό  πώρωσης  ενός  κατάγματος  διαφύσεως  βραχιονίου,  που  αντιμετωπίστηκε  συντηρητικά,  φθάνει  το  95%.

Οι  ενδείξεις  χειρουργικής  θεραπείας  είναι:

  • Μεγάλη  παρεκτόπιση  παρά  τους  χειρισμούς  ανατάξεως.
  • Πολυτραυματίας  που  χρήζει  κινητοποίησης.
  • Συνοδός  αγγειακή  βλάβη.
  • Παρεμβολή  μεταξύ  των  κατεαγότων  άκρων  μυϊκών  μαζών  ή  του  κερκιδικού  νεύρου.
  • Κλινήρης  παραμονή  του  ασθενούς  για  μεγάλο  χρονικό  διάστημα,  λόγω  πολλαπλών  συνοδών  κακώσεων.
  • Επιπιπλεγμένα  κατάγματα,  με  συνοδό,  δηλαδή,  λύση  της  συνεχείας  του  δέρματος.
  • Καθυστέρηση  πωρώσεως,  ή  μη  πώρωση  του  κατάγματος  μετά  τη  συντηρητική  αγωγή.
  • Παθολογικά  κατάγματα,  που  έχουν  δηλαδή  ως  αίτιο  μια  ενδο – οστική  παθολογία. 

Στα  κατάγματα  του  βραχιονίου  είναι  σχετικά  συχνή  η  παράλυση  του  κερκιδικού  νεύρου,  και  αποτελεί  αντικείμενο  διαμάχης  στους  Ορθοπαιδικούς  Χειρουργούς,  ο  τρόπος  αντιμετωπίσεως  της.   Εάν  είναι  αποτέλεσμα  άμεσης πλήξης  του   κατά  την  διάρκεια  του  κατάγματος  ή  των  χειρισμών,  συνήθως  είναι  πάρεση  αυτού,  και  αναμένεται  ανάνηψή  του.  Εάν  έχει  υποστεί  διατομή  χρήζει  αντιμετωπίσεως.  Η  διαφορική  διάγνωση  της  πάρεσης  ή  της  διατομής  δεν  είναι  εφικτή,  και  επαφίεται  στη  γνώση  και  εμπειρία  του  χειρουργού  ο  τρόπος  αντιμετωπίσεως.  Συνήθως,  στις  περιπτώσεις  απλών  κλειστών  καταγμάτων  και  ήπιων  χειρισμών  ανατάξεως,   η  παράλυση  οφείλεται  σε  πάρεση,  και  πρέπει  να  αντιμετωπίζεται  κατ΄ αρχήν  συντηρητικά.  Ο  συστηματικός  ηλεκτρομυογραφικός  έλεγχος  θα  αναδείξει  έγκαιρα  την  ανάνηψή  του  με  την  παρουσία  δυναμικών  ανανευρώσεως.  Στις  περιπτώσεις  βίαιων  χειρισμών  ανατάξεως,  απροσδιορίστου  ποιότητας  χειρουργικής  αντιμετωπίσεως,  και  στα  ανοικτά  κατάγματα,  με  λύση  δηλαδή  της  συνεχείας  του  δέρματος,  θεωρείται  σκόπιμη  η  διερεύνησή  του  κερκιδικού  νεύρου  και  η  αποκατάστασή  του  όταν  αυτό  απαιτείται,  ταυτόχρονα  με  την  οστεοσύνθεση  του  κατάγματος.

Οι  τρόποι  οστεοσύνθεσης  των  καταγμάτων  της  διαφύσεως  του  βραχιονίου  είναι  πολλοί.  Η  πλέον  δημοφιλής  μέθοδος  είναι  η  χρήση  πλάκας  οστεοσύνθεσης  και  κοχλίες.  Εναλλακτικά  χρησιμοποιούνται  ενδομυελικοί  ήλοι,  που  τοποθετούνται  δηλαδή  στον  αυλό  του  οστού,  σταθεροί  ή  εύκαμπτοι,  η  εξωτερική  οστεοσύνθεση,  κυρίως  στα  επιπεπλεγμένα  κατάγματα.  

Η  κινητοποίηση  του  ασθενούς  μετά  από  εσωτερική  οστεοσύνθεση  είναι  άμεση,  και  η  πώρωση  υπολογίζεται  να  ολοκληρωθεί  σε  χρονικό  διάστημα  2-3  μηνών.

Κατάγματα  περιφερικού  άκρου  βραχιονίου:   Είναι  ίσως  από  τα  πλέον  σύνθετα  κατάγματα  του  Άνω  Άκρου,  καθώς  συμμετέχουν  στην  άρθρωση  του  αγκώνα,  την  σημαντικότερη  άρθρωση  αυτού.  Η  μη  άρτια  αντιμετώπισή  τους  θα  οδηγήσει  σε  δυσκαμψία  και  σε  λειτουργική  ανεπάρκεια.  Η  ανάλυσή  τους  και  ο  τρόπος  αντιμετωπίσεώς  τους  περιγράφονται  στην  ενότητα  του  αγκώνα.

Κάταγμα κεφαλής βραχιονίου (1α)

 

Αντιμετωπίστηκε με εσωτερική οστεοσύνθεση (1β)

Υποκεφαλικό κάταγμα κεφαλής βραχιονίου (2α)

Αντιμετωπισθέν με περιορισμένη εσωτερική οστεοσύνθεση(2β)

Κάταγμα - εξάρθρημα κεφαλής βραχιονίου (3α)

Αντιμετωπίστηκε με Ημιαρθροπλαστική ώμου (3β)

 

BetFair F.BetRoll UK Bookies
Top United Kingdom Bookmakers http://betroll.co.uk/