Παναγιώτης Ν. Γιαννακόπουλος, Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Άνω Άκρου

Facebook Twitter YouTube

  • Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
    Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
  • ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
    ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
  • ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
    ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
  • ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ -  ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ - ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
  • ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
    ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΑΝΩ ΑΚΡΩΝ

Κεντρική κατηγορία Άνω Άκρα

Με  το  όρο  συγγενή  ανωμαλία  εννοούμαι  την  διαταραχή  της  ανάπτυξης  και  την  διαφορετική  εμφάνιση  ενός  ιστού  σε  σχέση  με  το  φυσιολογικό  τη  στιγμή  της  γέννησης.  Η  αιτιολογία  αυτής  της  διαφορετικότητας  δεν  είναι  γνωστή.  Παλαιότερα  είχαν  ενοχοποιηθεί  η  λήψη  συγκεκριμένων  φαρμάκων,  που  σήμερα  έχουν  καταργηθεί. Η  έκθεση  σε  ακτινοβολία  κατά  την  κύηση επίσης,  κυρίως  το  πρώτο  τρίμηνο,  είναι  δυνατόν  να οδηγήσει  σε  διαταραχές  της  ανάπτυξης.  Η  κληρονομικότητα  έχει  θέση  σε  ορισμένες  όμως  μορφές.  Τις  περισσότερες  όμως  φορές  δεν  αποδεικνύεται  εμφανής  αιτιολόγηση  της  εμφάνισης  των  συγγενών  ανωμαλιών.

Συνήθως  η  συγγενής  ανωμαλία  δημιουργείται  το  1ο  τρίμηνο  της  κύησης,  και  κυρίως  μεταξύ  της  4ης  και  της  7ης  εβδομάδας. Η  συχνότητα  εμφάνισης  είναι  1  στα  20  παιδιά,  στις  περισσότερες   όμως  περιπτώσεις  είναι  πολύ  ελαφριά  που  συνήθως  δεν  γίνονται  καν  αντιληπτές.  Άλλοτε,  βέβαια,  παρουσιάζουν  μεγαλύτερη  ή  και  πολύ  σοβαρή  παραμόρφωση  και  λειτουργική  ανεπάρκεια  και  χρήζουν  ειδικής  αντιμετωπίσεως. 

 

Η  κατάταξη  των  συγγενών  ανωμαλιών  του  Άνω  Άκρου  σύμφωνα  με  την  Διεθνή  Ένωση  των  Εταιρειών  Χειρουργικής  Χεριού  (International  Federation  of  Societies  for  Surgery  of  the  Hand),  είναι:

  1. 1.     Ανωμαλίες  σχηματισμού  των  ιστών.

Είναι  οι  περιπτώσεις  που  εμφανίστηκε  αδυναμία  σχηματισμού  ενός  τμήματος  του  ανθρωπίνου  σώματος. Στο  παρελθόν  υπήρξαν  πολύ  συνηθισμένες  λόγω  της  λήξης  κατά  την  εγκυμοσύνη  του  φαρμάκου  Θαλιδομίδη.  Είναι  δυνατόν  να  διαχωριστούν  ως:

  • Πλήρης  απλασία  του  μέλους,  ή  να  απουσιάζει  τμήμα  αυτού,  που  λέγεται  φωκομελία.
  • Τελικά  εγκάρσια  ελλείμματα  που  εμφανίζονται  κυρίως  στα  δάκτυλα,  δηλαδή  έχουν  μικρότερο  μήκος.
  • Επιμήκη  ελλείμματα  που  αφορούν  δηλαδή  την  διαταραχή  της  ανάπτυξης  στον  επιμήκη  άξονα.  Είναι  δυνατόν  να  αφορά  την  κερκιδική  πλευρά  του  χεριού  (radial  club  hand),  την  ωλένια (ulnar  club  hand),  ή  την  κεντρική.

 

  1. 2.     Διαταραχές  διαχωρισμού.

Είναι  οι  περιπτώσεις  που  υπήρξε  αδυναμία  διαχωρισμού  ιστών  που  φυσιολογικά  είναι  ανεξάρτητοι. Τέτοιες  είναι  οι:

  • Συνδακτυλία,  που  τα  δάκτυλα  εμφανίζονται  ενωμένα  και  που  είναι  η  συχνότερη  συγγενή  ανωμαλία  στο  χέρι.
  • Κερκιδωλενική  συνόστωση,  που  δηλαδή  τα  δύο  οστα  του  αντιβραχίου,  η  κερκίδα  και  η  ωλένη  είναι  ενωμένα  μεταξύ  τους.
  • Συγγενείς  αρθροδέσεις  των  οστών  του  καρπού,  που  δηλαδή  τα  οστά  του  καρπού  εμφανίζονται  ενωμένα
  • Digit  symphalangim.
  • Συγγενείς  συρρικνώσεις  αρθρώσεων.

 

  1. 3.     Δακτυλιοειδείς  συρρικνώσεις.

Είναι  οι  διαμαρτίες  εκείνες  όπου  εμφανίζεται  δακτυλιοειδή  σύσφιξη  σε  σημεία  του  σώματος  από  τις  λεγόμενες  συγγενείς  χορδές.

 

  1. 4.     Υποπλασία.

Είναι  η  παρουσία  ενός  τμήματος  του  σώματος  σε  μικρότερο  του  φυσιολογικού  μήκος,  και  συχνά  και  με  μειωμένη  λειτουργία. Είναι  δυνατόν  να  αφορά  ολόκληρο  το  Άνω  Άκρο,  την  κερκίδα  ή  την  ωλένη,  τον  αντίχειρα,  τα  μετακάρπια,  ή  και  τα  δάκτυλα. 

 

  1. 5.     Διπλασιασμός.

Η  εμφάνιση  περισσότερων  δακτύλων  είναι  δυνατόν  να  εμφανιστεί  τόσο  στη  κερκιδική,  όσο  και  στη  ωλένια  πλευρά  του  καρπού,  ενώ  στην  ίδια  κατηγορία  υπάγεται  και  η  περίπτωση  που  έχουμε  αντίχειρα  με  τρείς  φάλαγγες. 

 

  1. 6.     Υπέρμετρη  αύξηση.

Άλλες  φορές  είναι  δυνατόν  να  παρουσιαστεί  υπέρμετρη  αύξηση  ενός  τμήματος  του  χεριού.  Ο  γιγαντισμός  ή  μακροδακτυλία  είναι  δυνατόν  να  αφορά  ένα  ή  περισσότερα  δάκτυλα  και  συνήθως  έχει  ως  υποκείμενη  νόσο  την  νευροϊνωμάτωση,  μια  παθολογία  δηλαδή  του  νευρικού  συστήματος.  Στην  αραχνοδακτυλία  έχουμε  μακριά  και  λεπτά  δάκτυλα  και  συνήθως  αποτελεί  εκδήλωση  γενικότερου  συνδρόμου,  όπως  είναι  το  σύνδρομο  Marfan. 

 

  1. 7.     Διαταραχές  μαλακών  μορίων.

Στην  κατηγορία  αυτή  περιλαμβάνονται  οι  περιπτώσεις  με  συγγενείς  συρρικνώσεις  των  μεγάλων  αρθρώσεων,  ή  των  δακτύλων,  και  συνήθως  είναι  εκδήλωση  μιας  γενικότερης  παθολογίας.

Η  μεγάλη  χαλαρότητα  των  αρθρώσεων,  ανήκει  στην  ίδια  κατηγορία,  αλλά  σπάνια  δημιουργεί  λειτουργικό  πρόβλημα. 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ  ΚΑΙ  ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Τα  τελευταία  χρόνια  η  διαδεδομένη  χρήση  του  υπέρηχου  κατά  τη  διάρκεια  της  κύησης  έχει  καταφέρει  να  διαγνώσει  σοβαρές  ανωμαλίες  έγκαιρα.  Εντούτοις,  μικρού  βαθμού  συγγενείς  ανωμαλίες,  ειδικά  του  χεριού,  είναι  δυνατόν  να  διαφύγουν  της  διάγνωσης.  Άλλες  φορές,  καίτοι  έχουν  αναγνωριστεί,  γίνονται  αποδεκτές  από  το  οικογενειακό  περιβάλλον.

Αμέσως  μετά  την  γέννηση  του  παιδιού  οι  παραμορφώσεις  του  χεριού  είναι  ορατές.  Η  εκτίμηση  της  κατάστασης  από  εξειδικευμένο  στις  παθήσεις  αυτές  Χειρουργό  πρέπει  να  γίνει  άμεσα.    Τονίζουμε  την  σημασία  της  εκτίμησης  της  διαμαρτίας  από  Χειρουργό  που  είναι  σε  θέση  να  την  αντιμετωπίσει,  γιατί  το  πλάνο  της  αποκατάστασης  πρέπει  να  καθοριστεί  έγκαιρα.  Από  την  άλλη  πλευρά,  οι  γονείς  πρέπει  να  καθησυχαστούν,  και  να  ενημερωθούν  με  ακρίβεια  για  τις  προοπτικές  της  αποκατάστασης,  τον  χρόνο  που  η  αυτή  θα  γίνει,  και  το  προσδοκώμενο  αποτέλεσμα. 

Η  θεραπεία  των  συγγενών  ανωμαλιών  του  χεριού  χαρακτηρίζεται  από  τρείς  αρχές:

  • Δεν  απαιτούν  όλες  οι  παραμορφώσεις  του  χεριού  χειρουργική  θεραπεία.
  • Δεν  πρέπει  ποτέ  να  αντιμετωπίζονται  από  χειρουργούς  με  μικρή  εμπειρία  στο  αντικείμενο  αυτό.
  • Δεν  πρέπει  να  κινδυνεύει  να  μειωθεί  υπάρχουσα  λειτουργία,  για  την  πιθανότητα  αβέβαιης  βελτίωσής  της.

Η  επιλογή  του  χρόνου  που  θα  γίνει,  ή  θα  αρχίσει  η  αποκατάσταση  είναι  κριτικής  σημασίας.  Μερικές  παραμορφώσεις,  όπως  είναι  μια  συνδακτυλία  είναι  πιθανόν  να  κριθεί  ότι  πρέπει  να  διορθωθούν  τις  πρώτες  μέρες  ή  εβδομάδες  της  Ζωής.  Μια  παράμετρος  που  πρέπει  να  λαμβάνεται  σοβαρά  υπ΄ όψιν,  είναι  η  ανοσία  του  παιδιού.  Τις  πρώτες  40  μέρες,  η  ανοσία  έχει  δοθεί  από  την  μητέρα,  κατά  την  ενδομήτριο  ζωή.  Στη  συνέχεια  αυτή  χάνεται  και  το  παιδί  αναπτύσσει  το  δικό  του  ανοσοποιητικό  σύστημα  στο  διάστημα  των  έξι,  (6),  μηνών.  Συνεπώς,  από  την  ηλικία  των  40  ημερών,  μέχρι  τους  6  μήνες,  το  παιδί  είναι  ανοσολογικά  απροστάτευτο,  και  οιαδήποτε  χειρουργική  πράξη  πρέπει  να  αποφασίζεται  και  να γίνεται  με  ιδιαίτερη  προσοχή.

Ο  γενικός  όμως  κανόνας  για  την  επιλογή  του  χρόνου  ενάρξεως  της  θεραπείας  είναι  «όσο  νωρίτερα,  τόσο  καλύτερα».  Και  τούτο  διότι  η  έγκαιρη  διόρθωση  οδηγεί  στην  αποφυγή,  ή  τη  μείωση  της  μόνιμης  παραμόρφωσης  στους  επιμέρους  ιστούς.  Επίσης,  η  μεγάλη  επουλωτική  ικανότητα  που έχουν  τα  παιδιά  συντελεί  στην  ταχύτερη  επούλωση,  και  η  δυνατότητα  ανακατασκευής  των  ιστών  που  παρουσιάζουν  οδηγεί  στη  περαιτέρω  διόρθωση  των  παραμορφωμένων  ιστών.  Ένας  άλλος  λόγος  είναι  η  δυνατότητα  που  έχουν  τα  παιδιά,  και  που  αυξάνει  όσο  μικρότερη  είναι  η  ηλικία,  να  προσαρμόζονται  σε  νέες  συνθήκες  λειτουργίας  ενός  ιστού,  όπως  για  παράδειγμα  η  μεταφορά  του  δείκτη  για  την  αντικατάσταση  του  αντίχειρα  στις  περιπτώσεις  απλασίας  του.

Άλλες  φορές,  που  απαιτείται μεταφορά  ελεύθερων  ιστών  και    αναστομώσεις  μικρών  αγγείων,  όπως  είναι  η  μεταφορά  δακτύλου  από  το  πόδι  στο  χέρι,  η  κατάλληλη  ηλικία  είναι  αυτή  των  2-3  ετών,  καθώς  το  μέγεθος  των  αγγείων  σε  μικρότερη  ηλικία  είναι  τέτοιο,  που  δεν  επιτρέπει,  με  ασφάλεια,   τον  χειρουργικό  χειρισμό  τους.

Σε  κάθε  περίπτωση,  η  αποκατάσταση  δεν  πρέπει  να  καθυστερεί  περισσότερο  από  τη  ηλικία  των  4-6  ετών.

Στη  χειρουργική  θεραπεία  μιας  συγγενούς  ανωμαλίας  στο  χέρι,  πρέπει  να  τηρούνται  οι  κάτωθι  κανόνες:

  • Η  εμφάνιση  του  χεριού  έχει  ιδιαίτερη  σημασία  στη  ψυχολογία  του  παιδιού  και  του  περιβάλλοντος  του.
  • Η  βελτίωση  της  λειτουργίας  είναι  περισσότερο  σημαντική  από  τη  βελτίωση  της  εμφάνισης.
  • Πρέπει  να  λαμβάνεται  υπ΄ όψιν,  η  ανάπτυξη  του  παιδιού,  και  οι  επιπτώσεις  της  παρέμβασής  μας  σε  αυτήν.
  • Πολλές  παραμορφώσεις  δεν  διορθώνονται  με  μία  επέμβαση,  και  απαιτούν  διόρθωση  σε  πολλά  στάδια. 

Μετεγχειρητικά,  συχνά  απαιτείται  μακρόχρονη  φυσική  αποκατάσταση  από,  επίσης,  εξειδικευμένους  φυσιοθεραπευτές.

 

Η  ψυχολογική  υποστήριξη  των  παιδιών,  αλλά  συχνά  και  των  γονέων,  είναι  απαραίτητη  για  την  αποδοχή  της  ιδιαιτερότητας  που  η  φύση  τους  προσέφερε.   Η  πλειοψηφία  των  παιδιών  με  τέτοια  συγγενή  ανωμαλία,  με  τη  βοήθεια  της  σύγχρονης  επιστήμης,  έχουν  την  δυνατότητα  να  έχουν  μια  απόλυτα  φυσιολογική  ζωή.

  

Διάφορες μορφές συγγενών ανωμαλιών του χεριού

BetFair F.BetRoll UK Bookies
Top United Kingdom Bookmakers http://betroll.co.uk/