Παναγιώτης Ν. Γιαννακόπουλος, Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Άνω Άκρου

Facebook Twitter YouTube

  • Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
    Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
  • ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
    ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
  • ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
    ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
  • ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ -  ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ - ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
  • ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
    ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΑΝΩ ΑΚΡΩΝ

Κεντρική κατηγορία Άνω Άκρα

Το  σύνδρομο  Θωρακικής  Εξόδου  είναι  ένα  επώδυνο  σύνδρομο,  που  παρουσιάζει  δυσκολία  τόσο  στη  διάγνωση,  όσο  και  στη  θεραπεία.  Συνίσταται  στην  πίεση  των  αγγείων  και  νεύρων  του  Άνω  Άκρου  στην  περιοχή  του  τραχήλου,  από  παραλλαγές  των ανατομικών  μορίων  της  περιοχής.  Τα  αγγεία  είναι  η  υποκλείδιος  αρτηρία  και  φλέβα,  και  τα  νεύρα  είναι  οι  κλάδοι  του  βραχιονίου πλέγματος.  Τα  σημεία  που  είναι  δυνατόν  να  εμφανιστεί  πίεση  είναι:

•    Η  περιοχή  του  τραχήλου  που  ευρίσκονται  οι  σκαληνοί  μύες.

•    Κάτω  από  την  κλείδα.
•    Στο  πρόσθιο  θωρακικό  τοίχωμα  στην  περιοχή  του  ελάσσονος  θωρακικού,  ενός  μυός  στη  περιοχή  και  που  περιγράφεται  ως  σύνδρομο  Wright.   


Η  πρώτη  αναφορά  του  συνδρόμου  έγινε  από  τον  Γαληνό,  το  2ο  αιώνα  μ.Χ.,  που  αναγνώρισε   και  περιέγραψε  την  πίεση  των  αγγείων  και  νεύρων  από  μια  υπεράριθμη  αυχενική  πλευρά.  Η  ονομασία  Σύνδρομο  Θωρακικής  Εξόδου  εδόθη  από  τον  Peet,  το  1956,  θέλοντας  να  τονίσει  την  θέση  της  παθολογίας  στην  έξοδο  των  μεγάλων  αγγείων  του  χεριού  από  τον  θωρακικό  κλωβό.  Σήμερα  γνωρίζουμε  ότι  η  εμφάνιση  του  συνδρόμου,  είναι  δυνατόν  να  οφείλεται  σε:


•    Οστικά  αίτια,  όπως  είναι  μια  υπεράριθμη  αυχενική  πλευρά,  μια  ευμεγέθης  εγκάρσια  απόφυση  του  7ου  αυχενικού  σπονδύλου,  μια  εξόστωση  της  κλείδας  ή  ένας  ευμεγέθης  πώρος  κατάγματος  κλειδός,  ή  τέλος  μια  εξόστωση  της  1ης  πλευράς  και  γενικά  οιαδήποτε  διαταραχή  στη  σχέση  κλείδας  και  1ης  πλευράς.
•    Υπεράριθμοι  ή  υπερτροφικοί  μύες  της  περιοχής  με  κυριότερη  εντόπιση  στους  σκαληνούς  μύες,  ή  στην  ύπαρξη  ινώδους  ταινίας  μεταξύ  της  εγκάρσιας  απόφυσης  του  7ου  αυχενικού  σπονδύλου  και  της  1ης  πλευράς.
•    Όγκοι,  ή  οιαδήποτε  άλλη  παθολογία  στη  περιοχή.  


Ανάλογα  με  τους  συμμετέχοντες  ιστούς  το  Σύνδρομο  της  Θωρακικής  Εξόδου  είναι  δυνατόν  να  είναι  νευρικού  τύπου,  να  πιέζονται  δηλαδή  μόνο  τα  στελέχη  του  βραχιονίου  πλέγματος,  αγγειακού  τύπου,  όπου  πιέζονται  μόνο  τα  αγγεία,  είτε  μικτού   τύπου  όπου  πιέζονται  και  τα  αγγεία  και  τα  νεύρα.  


Το  σύνδρομο  εμφανίζεται  συχνότερα  στις  γυναίκες  με  αναλογία  γυναικών  και  ανδρών  4:1,  και  η  συνήθης  ηλικία  εμφάνισης  είναι  μεταξύ  25  και  40  χρόνια.  Έχει  σαφή  συσχέτιση  με  τις  συνθήκες  εργασίας  καθώς  εμφανίζεται  συχνότερα  σε  άτομα  που  οι  συνθήκες  εργασίας  απαιτούν  τη  χρήση  του  χεριού  σε επίπεδο   υψηλότερο  του  ώμου.  Οι  χρήστες  ηλεκτρονικών  υπολογιστών,  οι  μουσικοί  και  οι  οδοντίατροι  εμφανίζουν  το  σύνδρομο  με  μεγάλη  συχνότητα.   Αποτελεί  την  3η  αιτία  δυσανεξίας  στην  εργασία  μετά  την  οσφυαλγία  και  το  αυχενικό  σύνδρομο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ  ΚΑΙ  ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Τα  συμπτώματα  του  συνδρόμου  της  θωρακικής  εξόδου  είναι  πολλά.
Το  κυριότερο  ίσως  σύμπτωμα  είναι  ο  πόνος,  που  παρουσιάζει  δυσκολίες  στην  ακριβή  περιγραφή  του.  Εντοπίζεται  στον  τράχηλο,  στον  ώμο,  στην  ωμοπλάτη  και  συχνά  επεκτείνεται  στον  αγκώνα  και  σε  όλο  το  Άνω  Άκρο.  Χαρακτηρίζεται  από  χρονιότητα,  είναι  βαθύς,  καυστικός  και  συχνά  νυκτερινός.   
Η  υπαισθησία  είναι  συχνή  και  εμφανίζεται  κυρίως  στη  κατανομή  του  ωλενίου  νεύρου,  δηλαδή  το  μικρό  δάκτυλο. Η  έσω  πλευρά  του  αντιβραχίου  και  του  βραχίονα  συμμετέχει  αρκετές  φορές,  ενώ  είναι  δυνατόν  να  αφορά  και  ολόκληρο  το  Άνω  Άκρο.


Η  εύκολη  κόπωση  είναι  ένα  άλλο  χαρακτηριστικό  σύμπτωμα.  Είναι  δυνατόν  να εμφανίζεται  και  σε  απλές  δραστηριότητες,  αλλά  κυρίως  είναι  σε  δραστηριότητες  με  το  χέρι  ψηλά.  Είναι  χαρακτηριστική  η  εύκολη  κόπωση  και  το  μούδιασμα  του  χεριού σε  απλές  καθημερινές  πράξεις  όπως  είναι  η  συγκράτηση  του  σώματος  από  τα  χερούλια  του  λεωφορείου.


Μυϊκές  ατροφίες  δεν  είναι  συνήθεις,  όταν  όμως  εμφανιστούν  υπονοούν  βαρύ  πιεστικό  σύνδρομο,  και  αφορούν  κυρίως  τους  νευρούμενους  από  το  ωλένιο  νεύρο  μύες.


Αγγειοκινητικές  διαταραχές  ως  επακόλουθο  αγγειακής  εμπλοκής  με  κυάνωση,  αλλαγή  χρώματος  του  χεριού,  οίδημα  και  φλεβική  διόγκωση  αποτελούν  στοιχεία  σοβαρής  πίεσης  και  χρήζουν  άμεσης  αντιμετώπισης.  Θα  πρέπει  να  σημειωθεί  ότι  το  μεγαλύτερο  ποσοστό  θρόμβωσης  στο  Άνω  Άκρο,  αρτηριακής  ή  φλεβικής,  έχει  ως  αιτία  το  Σύνδρομο  της  Θωρακικής  Εξόδου.

Η  διάγνωση  επιτυγχάνεται  με  τη  σωστή  αξιολόγηση  του  ιστορικού  και  την  άρτια  κλινική  εξέταση.
Εκ του  ιστορικού,  είναι  σημαντική  η  αδυναμία  των  ασθενών  να  περιγράψουν  με  σαφήνεια  τα  ενοχλήματά  τους,  τα  οποία  συνήθως  έχουν  μεγάλη  διάρκεια  στο  χρόνο. Συχνά  έχουν  θεωρηθεί  ψυχονευρωτικοί.  


Η  θέση  του  σώματος  στη  ηρεμία  και  στην  εργασία,  καθώς  και  η  κατανομή  του,  είναι  στοιχεία  που  εξετάζονται  και  αξιολογούνται  στην  εμφάνιση  της  παθολογίας.
Η  κλινική  εξέταση  είναι  αυτή  που  τις  περισσότερες  φορές  επιτυγχάνει  την  διάγνωση,  και  την  διαχωρίζει  από  σωρεία  άλλων  παθολογιών  με  παρεμφερή  κλινική  εικόνα.  Μια  από  τις  πλέον  αξιόπιστες  δοκιμασίες  είναι  η  αναπαραγωγή  της  συμπτωματολογίας  του  ασθενούς  όταν  του  ζητήσουμε  με τα  χέρια  σε  θέση  ανατάσεως  να  εκτελεί  γρήγορες  κινήσεις.  Αντικειμενικά,  στη  θέση  αυτή  των  χεριών  μπορεί  να  εμφανιστεί  μείωση  ή  απώλεια  του  σφυγμού  της  κερκιδικής  αρτηρίας. Είναι  χαρακτηριστική  η  ωχρότητα  του  χεριού  στην  εκτέλεση  της  δοκιμασίας  αυτής.


Ο  εργαστηριακός  έλεγχος  που  απαιτείται  για  την  επιβεβαίωση  ή  τον  αποκλεισμό  του  συνδρόμου  είναι  μακρύς.  Τόσο  η  δυσκολία  στη  διάγνωση,  όσο  και  η  πληθώρα  των  παθήσεων  που  έχουν  κοινά  συμπτώματα  συντελούν  στο  να  έρχεται  ο  ασθενής  στο  ιατρείο  με  πλήθος  εξετάσεων.  Οι  πλέον  απαραίτητες  εξετάσεις  είναι  ο  ακτινολογικός  έλεγχος  της  αυχενικής  μοίρας  και  του  θώρακα  και  ο  ηλεκτρο-μυογραφικός  έλεγχος.  Ιδιαίτερα  χρήσιμη  εξέταση  είναι  η   αγγειογραφία  της  υποκλειδίου  αρτηρίας,  που  θα  αναδείξει  στένωση  της,  συνήθως,  σε  θέση  απαγωγής  και  έξω  στροφής  του  χεριού.  Σε  κάποιες  περιπτώσεις  απαιτείται  και  ο  έλεγχος  της  περιοχής  με  αξονική  ή  και  μαγνητική  τομογραφία.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η  θεραπεία  του  Συνδρόμου  Θωρακικής  Εξόδου  είναι  κατά  κανόνα  συντηρητική  και  πρέπει  να  ακολουθείται  για  χρονικό  διάστημα  τουλάχιστον  6  μηνών.  Η  ενίσχυση  των  μυών  του  τραχήλου  και  της  ωμικής   ζώνης  για  την  καλύτερη  στήριξη  του  σώματος  είναι  πολύ  σημαντική.  Αντιφλεγμονώδης  αγωγή  και  φυσιοθεραπεία  βοηθούν  στη  μείωση  της  έντασης  της  συμπτωματολογίας.  Πολλές  φορές  η  τροποποίηση  της  θέσης  και  του  τρόπου  εργασίας  κρίνεται  απαραίτητη.  Το  καλό  αποτέλεσμα  της  σωστά  εφαρμοζούσης  συντηρητικής  αγωγής  δύναται  να  φθάσει  σε  ποσοστό  μέχρι  και  το  70%  ή  και  το  80%.  


Στις  περιπτώσεις  που  η  συντηρητική  αγωγή  κρίνεται  ανεπιτυχής,  η  θεραπεία  πρέπει  να  είναι  χειρουργική.   Η  εμφάνιση  νευρολογικών  και  αγγειολογικών  διαταραχών  καθιστά  απαραίτητη  την  άμεση  χειρουργική  αντιμετώπιση  και  δεν  πρέπει  να  χάνεται  χρόνος  με  συντηρητική  αγωγή.  Έτσι,  όταν  έχουμε  ατροφίες  στο  χέρι  η  ένδειξη  χειρουργικής  αποσυμπίεσης  τίθεται  άμεσα.  Ο  πλήρης  αποκλεισμός  της  υποκλειδίου  αρτηρίας  κατά  την  αγγειογραφία,  δεν  επιτρέπει  αισιοδοξία  για  αποτελεσματική  συντηρητική  θεραπεία.  Η  εμφάνιση  θρόμβωσης  επιβάλλει  την  αποσυμπίεση  ευθύς  μόλις  οι  συνθήκες  το  επιτρέψουν.  Ένας  όγκος  στη  περιοχή,  πρέπει  να  αφαιρείται,  εάν  αυτό  είναι  δυνατόν.


Ο  στόχος  της  επέμβασης  είναι  να  αναιρεθεί  οιαδήποτε  αιτία  προκαλεί  πίεση  στα  αγγεία  και  στα  νεύρα  της  περιοχής.  Τούτο  επιτυγχάνεται  με:


•    Υπερκλείδια  προσπέλαση  του  βραχιονίου  πλέγματος  και  των  αγγείων  της  περιοχής,  και  την  άμεση  αναίρεση  κάθε  αιτιολογικού  παράγοντα.
•    Διαμασχαλιαία  συνήθως  αφαίρεση  της  1ης  πλευράς  και  δευτερογενώς  διεύρυνση  του  χώρου  της  θωρακικής  εξόδου.
•    Συνδυασμός  των  δύο  ανωτέρω  μεθόδων.


Προϋπόθεση  για  οιαδήποτε  χειρουργική  πράξη  στη  περιοχή  είναι  η  άριστη  γνώση  της  ανατομίας  της  περιοχής,  καθώς  σε  οιαδήποτε  άλλη  περίπτωση  ο  κίνδυνος  τραυματισμού  ευγενών  μορίων  είναι  υπαρκτός.  Απαραίτητη  είναι  επίσης  και  η  ατραυματική  τεχνική,  καθώς  η  δημιουργία  συμφύσεων  στην  περιοχή  καθιστά  την  αφαίρεσή  τους  εξαιρετικά  δύσκολο  εγχείρημα.  Η  επιλογή  της  μεθόδου  εναποτίθεται   στη  κρίση  του  χειρουργού,  που  θα  αξιολογήσει  τις  τοπικές  συνθήκες  και  θα  αποφασίσει  ανάλογα.

 


Μετεγχειρητικά  η  χρήση  του  χεριού  επιτρέπεται  άμεσα,  αποφεύγοντας  όμως  την  καταπόνησή  του.  Πρόγραμμα  μυϊκής  ενδυνάμωσης  πρέπει  να  ακολουθείται  για  μεγάλο  χρονικό  διάστημα.
Η  βελτίωση  ή  η  πλήρης  ανακούφιση  από  τα  ενοχλήματα  προσεγγίζει  σε  ποσοστό  το  80% - 85%.  
Η  ακριβής  διάγνωση,  η  κατάλληλη  επιλογή  του  χρόνου  της  χειρουργικής  θεραπείας  και  η  σωστή  χειρουργική  τεχνική  εξασφαλίζουν  το  καλύτερο  για  τον  ασθενή  τελικό  αποτέλεσμα.

BetFair F.BetRoll UK Bookies
Top United Kingdom Bookmakers http://betroll.co.uk/