Παναγιώτης Ν. Γιαννακόπουλος, Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Άνω Άκρου

Facebook Twitter YouTube

  • Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
    Σεμινάριο Εφαρμοσμένης Χειρουργικής του Άνω Άκρου
  • ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
    ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
  • ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
    ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
  • ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ -  ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΧΕΡΙΟΥ - ΑΝΩ ΑΚΡΟΥ
  • ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
    ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Η  πιο  συχνή  παραμόρφωση  του  ποδιού  είναι  ο  βλαισός  μέγας  δάκτυλος, ο  οποίος  περιγράφεται  ως  «κότσι»  του  ποδιού  λόγω  της  ιδιαίτερης  εικόνας  που  παρουσιάζει. Το  μεγάλο  δάκτυλο  κλίνει  προς  τα  μικρά δάκτυλα  με  δημιουργία  χαρακτηριστικής  προεξοχής  στη  βάση  του.

Το  κύριο  σύμπτωμα  είναι  ο  πόνος,  κυρίως  με  τη  χρήση  στενών  υποδημάτων.  Όμως  και  η  παραμόρφωση  αυτή  καθ΄ εαυτή δεν  είναι  αισθητικά  αποδεκτή,  κυρίως  από  τις  γυναίκες,  και  οδηγεί  σε  λειτουργική  ανεπάρκεια  περιορίζοντας  τη  χρήση  των  υποδημάτων.

Τά  αίτια  του  βλαισού  μεγάλου  δακτύλου  δεν  είναι  σαφώς  προσδιορισμένα. Αν  και  ενοχοποιείται  κληρονομική  προδιάθεση,  δεν  έχει  τούτο  πλήρως  αποδειχθεί.

Η  χρήση  στενών  υποδημάτων  έχει  συμμετοχή  στη  παθολογία, όπως  και  επαναλαμβανόμενοι  μικροτραυματισμοί  στη  περιοχή. Σε  ανατομικό επίπεδο  είναι  γνωστό  στο  Βλαισό Μέγα  Δάκτυλο,  εμφανίζεται  μια  αυξημένη  γωνία  μεταξύ  του  1ου  και  2ου  μεταταρσίου,  καθώς  και  μια  δυσλειτουργία  των  μυών  του  ποδιού.

Η  συχνότητα  εμφανίσεως  είναι  περίπου  1%  στο  γενικό  πληθυσμό,  ενώ  η  αναλογία  άνδρες / γυναίκες  είναι  1 / 4.  

Συνοδές  παθολογίες   είναι  συνήθως  η  εμφάνιση  τύλου («κάλου»)  στη  περιοχή  της  βάσης  του  μεγάλου  δακτύλου,  καθώς και  η  παραμόρφωση  του  δεύτερου  δακτύλου  σε  κάμψη  που  ονομάζεται  σφυροδακτυλία.

Θεραπεία

Η  θεραπεία  του  Βλαισού  Μεγάλου Δακτύλου  είναι  κατ΄ αρχήν  χειρουργική.

Eίναι  όμως  δυνατόν  σε  ελαφρές  μορφές  ή  σε  περιπτώσεις  που  δεν  το  επιτρέπει  η  κατάσταση  του  ασθενούς  να  επιχειρηθεί  η  συντηρητική  θεραπεία.  Αυτή  περιλαμβάνει  εφαρμογή  ειδικών  ναρθήκων,  φυσιοθεραπεία  και  χρήση  κατάλληλων  υποδημάτων.

Η  κύρια  ένδειξη  για  χειρουργική  θεραπεία πρέπει  να  είναι  ο  πόνος.  Όμως  και  το  αισθητικό  πρόβλημα  δεν  δύναται  να  παραμερισθεί.

Έχουν  περιγραφεί  πάρα  πολλές  επεμβάσεις  για  τη  διόρθωση  της  παραμόρφωσης  αυτής,  γεγονός  που  καθορίζει  την  ιδιαιτερότητα  της  παθολογίας.  Το  μέγεθος  της  παραμόρφωσης,  η  ηλικία  του  ασθενούς,  η  δραστηριότητά  του  είναι  στοιχεία  που  θα  καθορίσουν  την  επιλογή  της  μεθόδου.

Η  γενική  αρχή  είναι  η εξής:  όλες  οι  επεμβάσεις  είναι  καλές,  εφ΄ όσον  η  επιλογή  της  μεθόδου  έχει  τη  σωστή  ένδειξη    και   έχει  γίνει  τεχνικά άρτια. Ο  στόχος  είναι  η  διόρθωση  της  γωνίας μεταξύ  του  1ου  και  2ου  μεταταρσίου,  και  η  αποκατάσταση  της  θέσης  του  μεγάλου  δακτύλου.

Είναι  πλέον  διεθνώς αποδεκτό  ότι  για  παραμορφώσεις  μικρότερες  των  15˚ – 20˚  είναι  προτιμότερη  διόρθωση  στο  περιφερικό  άκρο  του  1ου  μεταταρσίου,  ενώ  σε  μεγαλύτερες  παραμορφώσεις  πρέπει  να  επιλέγεται  διόρθωση  της  βάσης  αυτού.

Οι  τρόποι  οστεοτομιών   είναι  πολλοί,  όπως  Mitchel,  Cevron, Austin  κλπ., ενώ  από  μερικούς  χειρουργούς  επιχειρείται  διαδερμική  διόρθωση,  χωρίς  όμως  ουσιαστική  διαφορά  για  το  πρώιμο  και  το  τελικό  αποτέλεσμα.  Για  τον  ασθενή  δεν  πρέπει  αυτό  να  έχει  σημασία  εφ΄ όσον  πληρούνται  οι  βασικές  αρχές  της  διόρθωσης. 

Επεμβάσεις  που  στηρίζονται  σε  υπερδιόρθωση  της  παραμόρφωσης  ώστε  να  δημιουργείται  μια  πλασματική   εικόνα  διόρθωσης,  δεν  έχουν  καθολική  αποδοχή  και  καλό  είναι  να  αποφεύγονται.

Η  επέμβαση  σήμερα  μπορεί  να  γίνει  με: 

 

  • Τοπική  Αναισθησία
  • Ημερήσια  Νοσηλεία (DayClinic)
  • Άμεση  Φόρτιση  του  Ποδιού
  • Είναι  Ανώδυνη
  • Έχει  Γρήγορο  Χρόνο  Αποθεραπείας
  • Απουσία  Δύσμορφων  Μετατραυματικών  Ουλών
  • Δεν  απαιτείται  μεγάλης  διάρκειας  αποχή  από  την  εργασία
  • Σχεδόν  Μηδενικό  Ποσοστό  Υποτροπής

 

Μετεγχειρητικά  η  ελεύθερη  βάδιση  και  υπόδηση  επιτρέπεται  σε  ένα  μήνα  από  το  χειρουργείο,  ενώ  οι  αθλητικές  δραστηριότητες κρίνεται  φρόνιμο  να  αποφεύγονται  για  χρονικό  διάστημα  τριών  μηνών. 

Σε  περιπτώσεις  με  συνδυασμό  και  άλλων  παραμορφώσεων  στο  πόδι  όπως  είναι  η σφυροδακτυλία,  ή  πτώση  των  μεταταρσίων  κλπ,  πρέπει  να  διορθώνονται  και  αυτές  για  την  επίτευξη  του  βέλτιστου  λειτουργικού  και  αισθητικού  αποτελέσματος.  

Γενικά,  υπάρχει  μια  δυσπιστία  στον  απλό  ασθενή  για  θεραπεία  της  παθολογίας  αυτής. Τα  συνήθη  ερωτήματα  είναι:

Η  επέμβαση  πονάει  πολύ:         Λάθος.   Η  σωστή  επιλογή  της  μεθόδου  και  η  ατραυματική  τεχνική  με  τη  χρήση  μεγέθυνσης κατά  το  χειρουργείο  περιορίζει  το  χειρουργικό  τραύμα,  με  το   κατά  το  δυνατόν  περισσότερο  ανώδυνο  αποτέλεσμα

Υποτροπιάζει:         Λάθος.  Για  να  υποτροπιάσει  μια  τέτοια  παθολογία  πρέπει  να  έχουν  συμβεί  δύο  πράγματα.  Πρώτον  να  επιλεγεί  λανθασμένη  επιλογή  μεθόδου,  και  δεύτερο  να  έχει  εφαρμοστεί  κακή  τεχνική.

Πρέπει  να  επιλέξω   μικρής  παρέμβασης  τεχνική:   Λάθος.  Η  επιλογή  της  μεθόδου  πρέπει  να  γίνει  με  επιστημονικά  κριτήρια  και  με  στόχο  το  καλύτερο  δυνατό  σε  βάθος  του  χρόνου  αποτέλεσμα.



Βλαισός μέγας δάκτυλος του ποδιού (κότσι) πρίν και μετά τη χειρουργική θεραπεία

Παραμελημένη περίπτωση βλαισού μεγάλου δακτύλου

BetFair F.BetRoll UK Bookies
Top United Kingdom Bookmakers http://betroll.co.uk/